Het hardste hout – de Lindemannetjes

Geplaatst op 24 december 2007

Mijn grootmoeder wrokt op deze foto van zo’n eeuw geleden. Ze was boos, vertelde ze, omdat ze vooraan moest gaan zitten, en niet bij haar oudere halfzusters op de achterste rij mocht gaan staan.

Hun vader, Fokko Lindeman (1854-1936), links gezeten op een stoel, kwam ik nogal eens tegen bij het doornemen van de Winschoter Courant uit de jaren 1893 – 1895. Als timmerman en aannemer van vader op zoon nam hij vaak deel aan lokale aanbestedingen. Meestal behoorde hij tot de goedkopere aannemers, maar viste dan net achter het net omdat een concurrent ietsjepietsje lager inschreef.

Deze Fokko Lindeman was twee maal getrouwd. De eerste keer in 1882 met de iets oudere winkeliersdochter en dienstmeid Grietje de Boer van het nabije Oudedijk. Hun twee overlevende dochters Hindertje en Pieterke staan achteraan op de foto. Een andere dochter overleed in maart 1891 op zesjarige leeftijd, drie maanden later in het graf gevolgd door een levenloos geboren kind en hun moeder. Dat zal dan wel een gevalletje kraamvrouwenkoorts geweest zijn, dacht ik zo. Want die had je nog in de goeie ouwe tijd.

Nog geen anderhalf jaar later hetrouwde Fokko Lindeman met de dienstmeid Hindertje Vos (1860-1935), hier rechts op de foto. In 1893 overleed hun oudste dochter Fennechien. Mijn grootmoeder, van 1895, kreeg dezelfde voornaam. Op de foto staat haar jongere broer Aaltjo achter haar, tussen haar ouders in. Nog een ander jongetje, Haiko, overleed in 1897 twee dagen na zijn geboorte.

Van mijn oud-tante Hindertje weet ik dat ze met Lammert Toppen getrouwd was, een gemeente-ambtenaar uit Noordhorn. Ze overleed in de oorlog, haar heb ik nooit ontmoet. Wel haar zuster, de altijd ongetrouwd gebleven Pie. Op hoge leeftijd woonde zij in het Menno Lutterhuis aan de Paterswoldseweg in Groningen. Pie was ook degene waar mijn grootmoeder, in 1922 getrouwd met de commies Harm Perton, het meest contact mee had. Met haar broer Aaltjo, evenals haar vader timmerman, hield dat om de een of andere reden op.

Aanleiding voor deze verhandeling is dat ik alle familieportretten na een scanoperatie weer in elkaar gezet heb. Daarbij bleek dat lijstenmaker toch echt een beroep is. Bij het eerste portret dat ik deed zat na de alleszins tevreden voltooiing het haakje aan de onderkant. Bij een ander portret ontstond er tijdens het in de lijst schuiven een ezelsoor, en ook lag een lijst al in twee delen uit elkaar.

Het was ook verder een leerzaam klusje. Zo waren de de Lindeman-portretten niet alleen de grootste van alle vier kwartieren uit mijn kwartierstaat, ze bestonden ook uit het hardste hout, waar moeilijk een spijkertje in te jassen viel. Door de materiaalkeuze kon je goed merken dat dit deel van mijn voorzaten van het timmeren bestond.

KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERA

Advertenties

Plaats een reactie on “Het hardste hout – de Lindemannetjes”

  1. aargh schreef:

    Grappig, die prachtige jurk met dat boze gezichtje erboven. En dat op zo’n officieel portret, daar zal wel menige opmerking over gemaakt zijn. Gelukkig zien we haar later in haar gewone dagelijkse kloffie met een gulle lach.


Mijn gedachten hierbij zijn:

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s