Herinneringen aan de Veemarktstraat

Geplaatst op 6 april 2008  vm a

Deze foto van de Veemarktstraat kreeg ik van Dick Kuil. Het plaatje behoort tot een serie van Oosterpoorter verkeerssituaties, die Dick ooit uit een gemeentelijke oud-papiercontainer viste. Waarschijnlijk dateert de serie van 1982. Een ambtenaar maakte de plaatjes in het kader van een verkeersplan dat de gemeente indertijd voor onze buurt op stapel zette. Daarbij documenteerde ze ook onbarmhartig de verwaarlozing, waaraan de gemeente zich schuldig maakte – kijk maar eens naar dat wegdek van opgelapt asfalt, waar de kinderkopjes doorheen komen.

Het hoekpand uiterst links heet tegenwoordig ‘Proeflokaal aan de Amstel‘. Wat tamelijk onlogisch is, omdat niet de Amstel hier buiten beeld langs stroomt, maar het Verbindingskanaal. Mijn kritische opmerking hierover bij een sfeerfilmpje, dat de uitbaters van dit établissement op YouTube zetten, blijkt inmiddels te zijn weggehaald. Uiteraard verkopen zij het inferieure b-merk Amstel. In 1982 was dat nog het a-merk Heineken. Toen stond er ook nog grill op de markiezen. In die tijd heette de kroeg nog ‘De Oude Veemarkt’, naar de veemarkt die tot 1969 op de plek van het Cultuurcentrum lag, en waaraan nog een poortje tegenover deze gevelrij herinnert. Uitbater van café De Oude Veemarkt was Jannes Bosklopper. Hij betaalde zijn advertenties in de wijkkrant altijd handje contantje, meteen aan het begin van de jaargang. Aardige kerel, die Jannes. Hij overleed plotseling en werd met een koets begraven, herinner ik me nog. In zijn kroeg zaten altijd veel ‘paardemensen’, lui met renpaarden of aandelen daarin.

Twee deuren verder naar rechts zit nu Audio en Videoservice Tescom. In 1982 was hier nog Radio Tingana gevestigd. In 1929 werd deze zaak opgericht door de oude heer Kor Tinga. Hij vertelde me eens, dat hij in die pionierstijd van de radio zelf radiotoestellen assembleerde, met kasten van meubelmakers. Ook verkocht hij bouwpakketten en onderdelen aan radio-amateurs. Tinga was dealer van Philips, maar op een gegeven moment beschuldigde dat bedrijf hem van octrooischendingen. Later was Tingana de eerste televisiezaak van Groningen. Robert Tinga zette in 1968 de zaak van zijn vader voort maar kon het eind 1997 niet meer bolwerken, en werd toen taxichaffeur bij het ziekenvervoer.

Naast de radiozaak zit er een winkelruimte met horecabestemming, waar net de zoveelste afhaalpizzabakkerij uit is gegaan. In de jaren tachtig had je daar een wat smoezelige cafetaria. Daar heb ik eens kennis mogen maken met Milko ‘de Rookmagiër’ Djurovski. Dat was op een maandagavond, weet ik nog. De onnavolgbare FC-spits zat er, zoals wel vaker, verwoed te gokken. Bij de voetbalwedstrijd van de dag ervoor had hij prachtige dingen laten zien, en dat zei ik tegen hem, onder bijvoeging van een welgemeend bedankje. Blijkbaar was Milko zulke complimenten niet gewend. Hij keek wat schichtig op van de fruitkast, viel bijna van zijn barkruk af, bromde iets onverstaanbaars, en ging onverdroten voort met het verspelen van zijn premie.

De patatkraam vormde Milko’s uitwijkplaats als het Joegoslavische restaurant Montenegro, weer een paar deuren verder, gesloten was. Dat restaurant had zelfs in 1992, 1993 nog de Joegoslavische vlag in top, toen ettelijke Kroatische en Bosnische steden al in puin lagen. De Duitse klanten meden het, misschien de Nederlandse ook wel en dat betekende het einde. Voordien, in 1982, was het nog restaurant Porte de l’Est, waar horribel poenige lieden op de Franse keuken afkwamen. Na Montenegro zat er een kippenrestaurant, Cantecleer, met leuke mensen uit Friesland, die ook weer naar Friesland teruggegaan zijn. De hele zaak stond vol met porseleinen kippen, op het laatst zat er zelfs een nagemaakt kippenhok met kippegaas in. Momenteel is er opnieuw een restaurant met een Franse keuken in het pand gevestigd, Bacchus Bistro geheten.

Ernaast, op de hoek, heb je nu een Indiaas restaurant, Taj Mahal. Wat er in ’82 zat zou ik eerlijk gezegd niet meer weten. Maar in de jaren twintig en dertig zat er een garage, Renkema & Koets, die dealer was van Spijker en een Dion Bouton. Nog in de jaren negentig zijn hier olietanks uit de grond gehaald bij een sanering. Toen zat er ook een tijdje een galerie die in vervalste Ploeg-kunst deed.

Steken we de weg naar de Bonte Brug over, dan komen we bij het pand van verfzaak Schilt, midden in beeld. Dat pand is nu verdwenen voor een verkeersdoorbraak, de Griffeweg. Met één stem meerderheid kwam die er in de gemeenteraad door, medio jaren negentig. Om op de oude Schilt terug te komen – hij was gespecialiseerd in scheepslakken, maar deed ook in glas. Ik heb wel eens een ruitje bij hem gehaald en verbaasde me over de fenomenale handigheid, waarmee hij dat sneed.

Schilt had de ingang aan de oude Griffestraat, rechts van zijn pand. In het verlengde van die straat zien we nog een glimp van een groot vierkant pand aan de andere kant van het Winschoterdiep. Voor 1950 was dat Het Wapen van het Oldambt, een boerencafé met veestalling, waar de bussen naar Oost-Groningen ook stopten.

Voor het gedeelte van de Veemarktstraat rechts van de Griffestraat, half verscholen achter de bomen, lag een onooglijk en nauwelijks begaanbaar pleintje met wat parkeerplaatsen, bloembakken, een telefooncel en een leugenbankje. Dat bankje fungeerde als hangplek voor oudere buurtgenoten, met name weggesaneerde binnenvaartschippers.

In het eveneens gesloopte pand dat nog wel zichtbaar is, werden ooit koloniale waren verkocht. Deze negotie stond nog vaag op de ruit. Rechts daarvan had je een voormalige kruidenierszaak van De Gruyter, met van buiten en binnen nog het originele art-deco tegelwerk uit de jaren twintig. In dit pand had bakker Wolters zijn bakkerij. Diens winkel zat ernaast, op de hoek van de Meeuwerderweg. Wolters verkocht zonder meer het lekkerste brood van de hele buurt, en misschien wel van de hele stad. In zijn pand zat ook al heel lang, en wel vanaf 1877 een brood- en banketbakkerij. Ook dit bedrijf verdween medio jaren negentig dus voor de nieuwe Griffeweg – de lokatie wordt nu gemarkeerd door een grote ovale bloembak op de kop van de Meeuwerderweg. Bakker Wolters emigreerde naar Curacao, waar zijn zakelijke avontuur al na een jaar op een mislukking uitliep. Hij nam het tegeltableau van De Gruyter mee naar de West, en ik betwijfel of dat wel ooit teruggekomen is.

Een foto vanaf hetzelfde punt, maar dan gister gemaakt:

KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERA

KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERA

Advertenties

Plaats een reactie on “Herinneringen aan de Veemarktstraat”

  1. Christiaan Tinga schreef:

    Wat mooi om dit te lezen allemaal.
    Ikzelf heb herinneringen aan deze tijd van de Veemarktstraat, omdat ik een kleinkind ben van de oude heer Tinga, en dus een neefje van Tinga jr. die het overnam.

    Groetjes
    Christiaan

  2. jacob schreef:

    Evenals jouw reactie hebben ze ook de klanten weggehaald.
    En liep ik door Groningen toen het nog goed loopbaar was.
    Het is niet hezelfde seizoen, maar…ik geloof wel dat het beter rijdbaar is geworden.
    mooi verhaal.

  3. Irene schreef:

    Inderdaad heel erg leuk! Wanneer er mensen zijn die meer informatie en/of foto’s van Tinga(na) hebben dan kan er contact met mij opgenomen worden.

  4. lesneyman schreef:

    Vanaf één van de mooiste plekjes van Groningen, aan het eind van de kade (achter de fotograaf, moi) het hoekje om en dan even scharrelen op de Pandjeszolder, jammer dat de laatste jaren de nadruk op Lego lag.


Mijn gedachten hierbij zijn:

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s