De stille opmars van een archaïsme

Onwelwording”, ik wou het er toch even over hebben.

Enerzijds riekt het naar de taal van het bevoegd gezag zoals ambtenaren in functie haar plegen neder te leggen in politiecommuniqués, anderzijds is het nog zo zeldzaam, dat je oog eraan blijft haken, zodat je het nog weer even overleest. Onwelwording, het is wel een ietsiepietsie eufemistisch als je dodelijk vergiftigd bent – maar als dat laatste wegens premature criminalisering niet gezegd mag worden, kan het ermee door.

Hoe zeldzaam is de term onwelwording eigenlijk?

In de Leeuwarder Courant, met nog steeds het beste leggerfonds op internet voor dit soort onderzoekjes, komt het woord vanaf 1752 slechts 23 maal voor. Nog geen kwart van dat gebruik (5x) was in de twintigste eeuw. Ruim driekwart van alle gevallen (18 x) staat sindsdien in de leggers.

Dit archaïsme van de Hermandad is dus stilletjes aan een opmars bezig. Mogelijk hangt deze samen met ontwikkelingen in het journalistieke bedrijf, waardoor politieberichten nauwelijks geredigeerd worden overgenomen.

Advertenties


Mijn gedachten hierbij zijn:

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s