Trots poseren voor de winkel

Aan het begin van de oorlog, toen haar dubbele huis met de winkel er nog maar pas stond aan de Heuvelenweg in Dwingeloo, poseerde de familie Vondeling enige malen voor de winkeldeur en etalage. Later gebeurde dat niet meer. Toen was het winkelhuis een gegeven en niet meer iets om trots op te zijn. Het nieuwtje was er ook af.

Tweede van links mijn grootmoeder en vierde mijn grootvader, met zijn onafscheidelijke sigarenpeuk in de mond. Zijn broer Klaas en diens gezin uit Assen zijn op bezoek. Mijn moeder zit bestrikt en in een  wit jurkje bij de twee jongste neven op de richel van het gazonnetje. Boven haar broer en tussen mijn grootvader en zijn broer in zie je een opschrift op het raam: Electrotechnisch Bureau A. Vondeling, Tel. 27.  Links naast het pad staat een later verdwenen houten fietsenrekje:
1 - img345
De kinderen poseerden ook nog even apart. Tante staat op de hoek van het huis toe te kijken. Achter het etalageraam onderscheiden we een paar buizenradio’s, vermoedelijk van het merk Philips:
3 - img348
Een paar jaar later – mijn grootmoeder (tweede van links) is aanzienlijk verouderd door haar nierziekte, hoge bloeddruk en diabetes. Mijn grootvader is weer de zelfverzekerde man die hij wel vaker op foto’s is. Rechts naast hem staat zijn oudere broer Anton, die dan misschien net verkering heeft met wijkzuster Aukje van der Heide, de kostgangster van mijn grootouders. Zij is het die getuige de hand voor haar oog het meest last heeft van de lage zon uit het westen (het loopt tegen de avond). Mijn moeder – opnieuw met strik in het haar – kijkt wat gemelijk, terwijl haar broer juist vrolijk oogt. Op het fietsenrek reclame voor de zaak – mijn grootvader noemt zich nog junior om zich te onderscheiden van zijn broer Anton, die in het naburige Diever electriciën is:
4 - img321
Nog weer wat later – mijn moeder, nu zonder strik, en mijn grootmoeder voor het winkelraam
6 - img347
Achterop de derde foto staat met potlood een romantitel genoteerd: Muggendans, door J.P. Zoomers-Vermeer (Van Holkema en Warendorf, 1932). Een boek met een fraai art déco omslag. Waarschijnlijk schreef mijn grootmoeder de titel achterop de foto omdat er verder even geen papier in de buurt was.

Wat je niet op de foto’s ziet, zijn de radio’s die mijn grootvader vanaf het voorjaar van 1943 voor mensen onder de winkelvloer bewaarde, met een register dat na de oorlog totaal verschimmeld uit het gat kwam.

 

Advertenties


Mijn gedachten hierbij zijn:

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s