Alleen weerbaar slachtoffer stopt pestkop

Waarlijk iets zeldzaams gezien, gisteravond bij De Reünie: de spijtbetuiging van een pestkop. Het overgrote deel laat het geweten liefst nooit spreken, en houdt de pesterijen later graag voor vergeten. Ook hier lijkt het erop dat daders een veel slechter geheugen hebben dan slachtoffers.

Ben ik gepest? Ja, ik ben gepest. Op de lagere school door een jongen die een paar jaar ouder, een paar koppen groter en een paar keer gedoubleerd was. Fysiek was ik een gemakkelijke prooi, als kleinste van de klas. Dat ik goeie cijfers haalde wekte jaloezie op die zich om te beginnen al vertaalde in het scheldwoord ‘professor’, zo mogelijk ingeleid door het minachtende ‘schele’ . Tegen mijn ‘grote bek’ viel blijkbaar alleen wat te doen met slaag en dat ik nogal gauw hapte was soms ook wel mooi meegenomen.

Die jongen had ook altijd een groepje paladijnen om zich heen. Meelopers, ik ruik ze sindsdien op afstand. De geur van hun laffe kruiperigheid. Hun haaiengedrag.

Die kapitein van het stel, ik herinner me nog goed hoe ik hem in de hoogste klas van de lagere school een keer aanvloog. Hij ging onderuit, ik zat dit keer bovenop hem en sloeg hem waar ik hem raken kon, tot een onderwijzer me van hem aftrok.

Helaas was dit nog niet afdoende, zo bleek onderweg van Havelte naar de middelbare school in Meppel. Op het gewone tijdstip fietste ik meestal met de grote groep dorpskinderen mee en dan was je redelijk veilig, zeker als je aan de rechterkant van een tweetal fietste. Omdat hij een stuk ouder was, reed hij weldra op een brommer en dat scheelde ook weer. Maar in de tweede klas had ik op een van de dagen aan het begin van de morgen een uur vrij en reed ik in mijn eentje naar school. En dan kwam hij me wel eens achterop en kreeg ik een beuk.

Het geluid van zijn brommer kon ik op zeker moment dromen. Die keer kwam het weer dichterbij en dichterbij. Toen het vlak achter me was, maakte ik een zwenk naar links. Hij schoot de berm in langs de Drentse Hoofdvaart, stuurde tegen, en belandde dwars over het fietspad in de slootberm aan de andere kant van het fietspad. Vervolgens dook hij met brommer en al de sloot in, die behoorlijk diep was en smerig.

Ik heb geen helpende hand uitgestoken en ben als een razende naar school gefietst. Ik was bang voor verdere escalatie, maar sindsdien was het afgelopen met het slaan.

De les die ik hieruit trok was dat je je nooit op je kop moet laten zitten.

Advertenties

9 reacties on “Alleen weerbaar slachtoffer stopt pestkop”

  1. Muis schreef:

    mooie anekdote. Klopt ook dat alleen weerbaarheid echt helpt, maar dat is juist het probleem. Juist degene waarvan men weet dat ze niet weerbaar zijn, worden gepest. Nog even een cynische kanttekening. Het was natuurlijk mooie hoor, die excuses bij De Reünie. Maar zouden ze er ooit zijn gekomen als er geen cameraploeg langs was gekomen? Hoe oprecht de excuses ook waren, ze waren er de 20 jaar daarvoor nooit en ik vrees dat ze zonder aanwezigheid van Patrick Lodiers ook niet waren gekomen. Op en of andere manie rhad ik er toch geen prettig gevoel bij.

  2. Irene schreef:

    Mij lijkt dat pester en gepeste elkaar in veel gevallen na hun schoolperiode uit het oog verliezen. Verhuizen, studeren in een andere stad, e.d. De gepeste probeert zijn leven op de rails te krijgen en de pester denkt er hoogstens nog weleens beschaamd aan maar om nu een zoektocht te beginnen naar het slachtoffer is ook weer zowat. Genant, en het leven gaat verder en men heeft andere dingen aan zijn hoofd. Niet dat ik wat wil goedpraten maar zo gaat het nu eenmaal vaak.
    Jij hebt wel geluk gehad dat je via die brommerschuiver van die pester af bent gekomen. Voor hetzelfde geld was hij niet te water geraakt en had je hem weer achter je aan gekregen.
    Zou je het overigens op prijs stellen als die figuur alsnog zijn excuses maakte? Daar ben ik wel benieuwd naar.

  3. Wieneke schreef:

    Dat smerige gemene pesten is kennelijk van alle tijden. Zelf heb ik er gelukkig nooit mee te maken gehad, maar ik hoor en lees wel dat het heel veel met mensen zelfs op latere leeftijd doet. Het is pure domme kwaadaardigheid en nergens voor nodig. Daarom moet er snel en goed worden ingegrepen want het heeft veel te veel impact op kinderen. Een zachtaardig intelligent kind, dat slachtoffer wordt van zo’n laffe oudere jongen, die zich gesteund weet door zijn ellendige meelopers. Ik neem aan dat de thuissituatie van jouw pester niet best was en dat hij natuurlijk stikjaloers op je was, maar dat neemt niet weg dat hij gecorrigeerd moest worden. Het deed me genoegen dat je hem in de sloot hebt gewerkt. 😉

  4. I schreef:

    Fijn dat het uiteindelijk gestopt is bij jou. Het is zo laf en zo gemeen; en die kruiperige typetjes rond zo’n bully zo naar… Zodra er ergens een nieuwe dictator opstaat weet je meteen wie met zijn wind zullen meewaaien.

    Gelukkig was deze ‘professor’ niet klein en wel sterk. Na een paar keer, tegen wil en dank, fysiek geweld te hebben gebruikt ging het over. Later heeft mijn pestkop overigens verschillende toenaderingspogingen ondernomen, waar ik uiteraard vriendelijk voor heb bedankt. Tot op de dag van vandaag is hij alleen.

  5. Ja, de meeste pesters weten heel goed de zwakste schakel te selecteren. Mooi dat jij je daar uiteindelijk aan hebt weten te ontworstelen.

  6. Bob Poppen schreef:

    Zeer herkenbaar. Ik was vroeger roodharig en dus was ik de ‘vuurtoren’, die niet alleen daardoor herkenbaar was, maar ook nog eens de enige jongen in de klas met rood haar. Tja, de rest kun je zelf bedenken.

  7. Jetskefotografie schreef:

    Ik besef nu dat ik een bevoorrecht mens ben dat ik nooit ben gepest. Ik vraag me nu af of er drie groepen zijn: de pestkoppen, de gepesten en de groep die zich van alles onthoudt.
    Jij zet hier een indrukwekkend verhaal neer. Je hebt je kranig geweerd.


Mijn gedachten hierbij zijn:

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s