Toen de Veendijk nog een beurtschipper had

Links een tolhuisje, rechts het vroegere café Rolden (1964). Foto collectie Historische Vereniging Havelte.

Links een tolhuisje, rechts het vroegere café Rolden (1964). Foto collectie Historische Vereniging Havelte.

Omdat ik van Boekito een Drents pamflet uit het begin van de oorlog ontving, dat opriep om de abonnementen op het steeds foutere Agrarisch Nieuwsblad op te zeggen, besloot ik eens te kijken wat deze krant zoal over Havelte schreef.

Grootste verrassing was een interview met het 55 jaar getrouwde echtpaar Rolden van de Veendijk. De naam Rolden komt me bekend voor, latere leden moeten klanten van mijn vader geweest zijn. Die kan je er natuurlijk niet op aankijken, maar het jubilerende echtpaar van 1941 zal het Agrarisch Nieuwsblad trouw zijn gebleven, want dat vond de ‘nieuwe tijd ‘prachtig. Alle plattelanders moesten van Pieter Rolden maar lid worden van het Agrarisch Front, een gelijkgeschakelde boerenorganisatie: „We hebben reeds lang genoeg gezucht onder het margarinekapitaal”.

Pieter Rolden (1863-1953) was geboren in hetzelfde huis waarin hij in 1941 nog steeds woonde, een café met boerenbedrijf waarvan je wel meer voorbeelden op het platteland kon vinden. Het huis stond aan het begin van de Veendijk  en was al vanaf 1804 in de familie. Pieters vader nam het over in 1860. Hij was hier de eerste met de achternaam Rolden, dus een schoonzoon van de vorige uitbater.

Die vader van Pieter was tevens beurtschipper. Hij bevoer de Boervaart en de Drentse Hoofdvaart met een punter. die iedere donderdag de boter naar Meppel bracht en dan veevoer mee terugnam naar de Veendijk. Omstreeks 1880, waarschijnlijk dankzij de komst van een verharde weg die ook een tolhuis met zich meebracht, raakte deze beurtvaart uit de tijd. Sindsdien is de Boervaart dichtgegroeid.

Rolden toonde de verslaggever ook het uithangbord dat vroeger bij hun café uithing. Er stond een schip op, varend onder een blauwe hemel met aan het roer een tevreden, pijprokende schipper. Bij dit plaatje stond als tekst van de schipper:

Sta niet te kijken naar mijn schip, dat kan U niet vermaken!
Kom binnen in dit huis en proef mijn drank Die zal U beter smaken!

Rolden zou als jongen ook nog Andries van der Vlies gekend hebben, de eigenaar van Veenrust, een verdwenen buitenplaats aan de Veendijk. Volgens hem was de man kapitein in het leger geweest:

“Het was een groote, forsche kerel, natuurlijk met een huzarensnor en als hij kwaad was, was zijn militaire loopbaan hem nog wel aan te zien. Dan kwam de „bulder” in zijn stem, de punten van zijn snor verhieven zich tot bijna in de oogen Maar zooals het vaker gaat: ook hier een ruwe bast, maar een kern van goud. Als er ergens in het dorp gebrek heerschte, dan zond „mijnheer Van Veenrust” er een mannetje naar toe en er werd geholpen, hoe groot de nood ook zijn mocht.
„Een beste kerel”, aldus Pieter.

Advertenties

2 reacties on “Toen de Veendijk nog een beurtschipper had”

  1. spaarolifantje schreef:

    En dan blijkt dus, dat ik eigenlijk niet weet wat een beurtschipper is, terwijl ik het woord wel herken. Blijkbaar is het een schipper die een geregelde vaardienst onderhoudt tussen twee of meer plaatsen. Weer wat geleerd!

  2. aargh schreef:

    Van Margarinekapitaal had ik dan weer nooit gehoord maar ik kan me er wel wat bij voorstellen


Mijn gedachten hierbij zijn:

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s