Als burgemeester van Havelte niet fout was, hoe fout moest je dan zijn?

Over burgemeester Eggink van Havelte gesproken – die is nog een keer bekeurd door mijn grootvader. De burgemeester reed namelijk rond in een auto zonder nummerbord, zodat het zichtbare bewijs ontbrak dat er voor dit magistratelijke vehikel motorrijtuigenbelasting was betaald. Als kommies der directe belastingen moest mijn grootvader hierop letten. Hij heette “streng doch rechtvaardig” in zijn ambtsoptreden, kneep ook in dit geval geen oogje dicht en verstrekte de burgemeester een bon. Wat de relatie tussen beide heren geen goed deed.

Ik was dus al een beetje vooringenomen tegen die Eggink. Hij kwam in 1931 uit Indië, waar hij elf jaar gemeente-ambtenaar was geweest. In de oorlog bleef hij aan als burgemeester van Havelte. Na de bevrijding werd hij eerst op non-actief gesteld, om daarna alsnog eervol ontslag te krijgen.

In het Agrarisch Nieuwsblad vond ik een interview met hem. In 1941 maakte hij met wat andere Drentse burgemeesters een reis naar Keulen, op uitnodiging van de bezetter. Achteraf sprak hij zijn voldoening uit over “de uiterst correcte ontvangst”.  Volgens Eggink kon zijn gezelschap de gastheren alles vragen wat ze maar wilden,

“zelfs bleef opbouwende critiek van onze zijde niet achterwege en werd deze ook op prijs gesteld.”

De Havelter burgemeester roemde het Duitse elan:

“De geweldig spontane en enthousiaste wijze van werken was voorts opvallend. Hoe een ieder, man en vrouw, jongen en meisje zijn beste krachten geeft voor zijn werk ten dienste van de volksgemeenschap. Hoe er velen gevonden worden, die zelfs na hun dagelijkschen arbeid, nog vrijwillig een paar uurtjes gaan werken voor de Winterhulp!”

Die Winterhulp, nazi-liefdadigheid, inmiddels ook ingevoerd in Nederland, vond Eggink een “zeer goede instelling”. In Havelte kosstte het hem vrij weinig moeite er collectanten voor te vinden, pochtte hij, omdat

“men in ’t algemeen in zijn gemeente veel voelt voor deze mooie arbeid”.

Wat betreft de tegenwerking die Winterhulp ook ondervond, meende de burgemeester

“dat de geest van die Nederlanders eerst moeten worden omgevormd”.

Hij bepleitte naar Duits voorbeeld een rook-, drink- en variétébezoekverbod voor jongeren onder de achttien, en vertelde iets over een eigen bioscoopbezoekje met de Duitse gastheren. Het betrof een première van een “schitterende Krügerfilm”. Met natuurlijk het bioscoopjournaal:

“De fantastische macht en kracht van de Duitsche weermacht had men voorts op het witte doek kunnen aanschouwen.”

Tot besluit van het interview wees de burgemeester nog op

“…de geest van samenhoorigheid, die het Duitsche volk van hoog tot laag omvat, een geest, die in ons land vaak zoo jammerlijk zoek is.”

Naar deze man is in Havelte dus nog steeds een straat genoemd.

Advertisements

7 reacties on “Als burgemeester van Havelte niet fout was, hoe fout moest je dan zijn?”

  1. Wieneke schreef:

    Ja, maar vergeet niet dat die Duitse propaganda toen best geraffineerd in elkaar stak. Wij kunnen niet anders dan oordelen over dit soort zaken met de wetenschap van wat er allemaal voor ellendigs is gebeurd.
    Het waren meestal naïeve corpsballetjes (rechtenstudenten), die burgemeester werden in rustige dorpen. Ze hadden daar een onaantastbare positie. Het moest wel heel erg bar worden als men de burgemeester durfde aan te vallen. In die tijd was men nog zeer standsbewust. De meesten waren vaderlijke sigarenrokers, die op hun manier de zaken goed hebben bestierd.

  2. anoniem schreef:

    Hij had geen invloedrijke familie in Havelte, zo te zien, dus geen van ouds bestaande lokale traditie van “de dikke heren van de invloedrijkste familie van het dorp. Het fijt dat hij in 1920 in Indië ambtenaar werd geeft te denken, vaak werden de lastposten van een familie naar “den oost” gestuurd, was men er hier lekker van af. In ieder geval hoefde Havelte niet op zoek naar een NSB-vervanger van hun “goede” burgemeester, zoals bv, Eelde moest, toen burgemeester Bernard Strüben om zijn leven veilig te stellen moest onderduiken en sterk vermagerd (hij leed hevig aan asthma) na de oorlog met groot plezier in zijn rang werd hersteld (er is mij verteld dat zijn onderduiknaam Flip was en zo stond hij ook wel bekend in het dorp), Ook naar hem, maar dan terecht, is een straat genoemd. Ach, verschil was er ook in de oorlog, maar geef mij Flip maar ipv die Havelter dweper met de Duutsers. Reina


Mijn gedachten hierbij zijn:

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s