Mijn opa mikte eerst vooral op de boeren

De vestigingsadvertentie van mijn grootvader Vondeling in Dwingeloo, die ik tevergeefs zocht in de Meppeler Courant, blijkt in werkelijkheid gestaan te hebben in de Provinciale Drentsche en Asser Courant, op 22 juli 1939:

PDAC 22.7.1939 opa Vondeling vestiging in Dwingelo

Hij was blijkbaar meer gericht op Assen dan op Meppel. In Assen woonde een broer van hem en de noordelijke voorkeur zal vast ook te maken gehad hebben met zijn komst uit Zuidhorn.

In de agrarische gemeente Dwingeloo vormden de boeren zijn voornaamste klandizie. Hoewel er nog maar vijftien jaar electriciteit in Dwingeloo was, konden sommige leidingen blijkbaar al worden beschouwd als afgeschreven. Er zaten nog van die stoffen omhulsels om, destijds. Dat zal het zijn.

Het telefoonnummer komt wat laag voor, het was waarschijnlijk dat van Hotel Mulder, waar hij tijdelijk woonde, terwijl zijn huis in aanbouw was. Een maand eerder was de bouw aanbesteed. Een maand later stond zijn inschrijving bij het Handelsregister in de krant.

Advertenties

7 reacties on “Mijn opa mikte eerst vooral op de boeren”

  1. fialas schreef:

    Zijn naam was vast Anne, Anne Vondeling, dat is nog steeds een begrip voor mij.

    • groninganus schreef:

      Nee, hij heette Albert. Ze waren geen familie van elkaar. Anne Vondeling, de PvdA-politicus kwam uit een familie van Friese verveners, mijn opa uit een familie van arbeiders en vissers aan de Eemskust.

  2. Frans van Woerkom schreef:

    De gummi-aderleiding (G.A.) die jij bedoelt, zit waarschijnlijk nog in heel veel woningen en bedrijven. Tot de ontwikkeling van het vinyldraad (V.D.) in de 60’er jaren was dit de standaard. In ieder geval in mijn huis uit 1935 heb ik het pas in 2007 vervangen. De eerste laag om de koperen kern, van gevulcaniseerd rubber, wordt in de loop der tijd bros. De daar omheen zittende laagjes ongevulcaniseerd rubberband en in asfalt gedrenkte hennep houden de zaak bij elkaar totdat de draad verbogen wordt voor uitbreiding o.i.d.
    Omdat het in de advertentie van je grootvader om boeren gaat, lijkt het me waarschijnlijker dat bij hen de koperen leidingen gewoon bloot op porseleinen of houten isolatoren langs muren liepen. In bedrijfsgebouwen mocht dat nog tot in de dertiger jaren.
    [Practische Electriciteitsleer deel IV-paragraaf 105, A.W. Sijthoff, Leiden 1932]

  3. Martijn schreef:

    Bros wordende leidingen gecombineerd met de toen gebruikte metalen buizen, gecombineerd met vocht. Een levensgevaarlijke combinatie. Ik heb ooit in een huis hier in de buurt rondgelopen waarvan de leidingen zo slecht waren dat je voortdurend een licht geruis en geknetter hoorde in het hele huis. Een recept voor brand en andere ongelukken. Met mijn advies (‘hoofdschakelaar uitzetten en/of huis verlaten’) waren de bewoners (studentenwoning) niet blij….

  4. anoniem schreef:

    In de jaren 50 heb ik menige schok opgelopen, als ik met de looplamp achter de koeien langs liep. Het lange circuit waarop dit snoer was gestekkerd was vanaf de oorsprong omwikkeld met een soort van gekleurd naaigaren in vlechtverbinding rondom, het loopsnoer was van donker rubber en daarin zaten veel scheurtjes. Als je dan dat loopsnoer even teveel boog dan kreeg je een schok, eigen schuld, dikke bult. Totdat de veearts een keer in de winteravond een schok kreeg, tja, toen moest de portemonnaie getrokken worden. Nog een geluk dat “Piet Luchie” Ebels vast een hele kabelhaspel in eens had besteld, de onkosten van het laten leggen van een nieuwe leiding door het hele huis, vielen niet mee en niet tegen. Mee vielen ze wel, toen de monteur ons vertelde, dat de brandverzekering vast niet had uitbetaald bij zo’n vooroorlogse voorziening. Ik heb nog steeds een hekel aan elektrische schokken (zijn nu ook veel zwaarder) en weigerde bij natuurkunde een schok van de “magische bollen” te accepteren, dan maar een onvoldoende op natte his. Van zeg 1928 naar 1958 is toch zo’n 30 jaar en mijn ouders waren zuinig op hun kinderen, maar ja, die elektriesche schokken waren een gegeven waar je ook als kind rekening mee moest houden. Overigens, met een wond aan je voet door de koeienderrie lopen heeft nooit een ontsteking opgeleverd, twee dagen in een stadsspeeltuin leverde heel wat ontstoken schrammen op, ik was niet immuun voor stadsvuil blijkbaar. Reina


Mijn gedachten hierbij zijn:

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s