Blijde boodschap in dorre takkenwoestenij

dsc03560

Ook op het Lopster koor: dit wapen op de grafzerk van Johannes Daniel Metting, 32 jaar oud toen hij in 1726 overleed. Hij was de laatste acht jaar van zijn leven predikant van Engelbert, maar stierf bij zijn ouders in Loppersum.

Pathuis beschreef de voorstelling van het wapen zo:

“Op een gewelfd terras een bladerloze boom, waarvan de kruin is afgesneden, met twee takken aan beide kanten en een op de linkerboventak gezeten vogeltje.”

Die bladerloze, afgeknotte boom en dat vogeltje doen mij eerst denken aan een inmiddels tot kinderversje afgezakt liedje uit de vroege zestiende eeuw: ‘Daar was een sneeuwwit vogeltje al op een stekeldorentje’ (tekst, muziek). Het gaat over een nachtegaal die zich laat gebruiken als postduif voor een jongejuffrouw die heel erg graag wil weten hoe het met haar geliefde gaat, van wie ze zo lang niets gehoord heeft. Dat liedje eindigt onbestemd, de erg mooie, maar wat droevige melodie doet vermoeden dat er geen happy end aan vast zit voor de hunkerende juffrouw.

Als het wapen wat met het lied heeft uit te staan, is het vast oud. Maar of het een familiewapen betreft, weet je niet. Toegepast op de persoon van dominee Metting, zou de afgeknotte boom kunnen staan voor diens vroegtijdige dood en de vogel voor diens blijde boodschap in een dorre takkenwoestenij. Mettings grafsteen rept ook van Jezus als “dierbare bruid”, typisch taalgebruik van de wat meer bevindelijke vleugel in de toenmalige gereformeerde kerk, die in deze streek goed vertegenwoordigd was. Ik vermoed dat het wapen  vooral daarop aansluit.



Mijn gedachten hierbij zijn:

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s