De vaars die niemand wilde

Haye Tonnis uit Finsterwolde vertelde de drost hoe drie maand eerder een zwartbonte enter vaars in zijn land was “komen weiden”. Haye informeerde links en rechts wie de eigenaar was, maar kon dat ook na lang rondvragen niet gewaar worden. Daarom bracht hij het beest naar de schutstal, waar het sindsdien had gestaan.

Hij liet het beest drie achtereenvolgende zondagen kondigen in drie kerspelkerken (naast Finsterwolde waarschijnlijk Beerta en Oostwold), maar ook dat leverde niets op: nog steeds kwam er geen eigenaar tevoorschijn. Uiteindelijk vroeg Haye de drost ermee akkoord te gaan om de vaars door de diakenen van Finsterwolde te laten verkopen, waarbij het overschot na aftrek van voer en logies, “ten provyte der armen” zou zijn.

Op 19 oktober 1784 gaf de drost hiervoor toestemming aan de Finsterwolmer diakonie. Helaas begint de oudste diaconierekening van Finsterwolde pas in 1785. Er is dus niet te achterhalen hoeveel de vaars opbracht en of dat een hoge dan wel lage prijs was.

Wel geeft dit gevalletje mooi de procedure weer, die gold als een dier op de schutstal niet werd afgehaald. De predikant of de schoolmeester riep het na afloop van de zondaagse godsdienstoefening om in de kerk, en als dàt nog niet hielp, kreeg de diaconie er de beschikking over om het voor de armen te verkopen. De opbrengst minus de schutkosten was dan voor het liefdadige doel: de armen van het kerspel.

Bron: RHC Groninger Archieven, Toegang 731, inv.nr. 6130.



Mijn gedachten hierbij zijn:

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s