Het Scheepvaartmuseum, nu het nog kan

Het ruikt er om te beginnen al lekker naar schip. Dat wordt straks dan anders, als het geen scheepvaartmuseum meer is.

De laatste keer dat ik door de vaste opstelling van het Noordelijk Scheepvaartmuseum heen liep, moet zo’n twaalf jaar geleden zijn geweest. Ik heb er intussen wel meerdere tijdelijke tentoonstellingen gezien, maar voor de vaste opstelling heb je wat meer tijd nodig.

De zaak bleek nu veel ruimer opgezet te zijn, niet alleen doordat het pand van het vroegere Tabacologisch Museum erbij getrokken is, maar ook doordat er wat wandjes weggehaald zijn. Of de opstelling in deze vorm nog lang te zien is, lijkt twijfelachtig omdat het Scheepvaartmuseum zich om wil vormen tot breder historisch museum. Over een naam zit men nog te dubben, maar het programma ligt al min of meer klaar.

Maar voorlopig is het dus nog een scheepvaartmuseum, een  van de drie of vier in onze provincie. Daar mag om mij wel wat meer concentratie in komen.

Roer, gevonden op zee, met Botnië op de achtergrond:
dsc01116
Vroeger vond ik daar nooit wat aan, scheepsmodellen van moderne binnenvaartschepen:
dsc01128
Enigszins bont opgeverfde replica van de gevelsteen met de snikke of trekschuit, op de hoek van ‘de Roderweg en de Korreweg in de stad:
dsc01137
Model van een snikke, openbaar vervoer van de zeventiende tot diep in de negentiende eeuw:
dsc01138
Uithangbord, afkomstig uit Leermens, gedateerd op ca. 1860:
dsc01140

Volgens het bijschrift richtte de bijbehorende ondernemer zich met drinkwater en kolen op schippers. Denk dat anderen, in casu landrotten, er ’s morgensvroeg ook wel kooltjes vuur of heet water voor de koffie kwamen halen.

Hebben ze zo’n mooi schip en dan kijken ze nog ontevreden:
dsc01161
Interieur schipperswoninkje (met dank aan Zakina):
dsc01162
Het kofschip de Eendraght, varend onder Deense vlag, 1803. Door onder vreemde vlag te varen hoopten de eigenaars inbeslagname van schip en lading door de vijand, het perfide Albion, te ontlopen. Aldus het bijschrift (in iets andere woorden). 1803 was echter een vredesjaar (Amiens),  Hield men zo’n vlag ook aan als er geen gevaar meer te duchten viel?:
dsc01165
Ze hebben er ook archief, merk ik:
dsc01171
Een met kippengaas beveiligde provisiekast vol herenbaai en pruimtabak:
dsc01172
Maquette van scheepswerf Barkmeijer:
dsc01181
Vaan van de Martha, met een voorstelling van Mercurius, gezeten bij allerlei koopmanschappen:
dsc01229

Advertisements

7 reacties on “Het Scheepvaartmuseum, nu het nog kan”

  1. Jos Rietveld schreef:

    Gevelsteen Rodeweg is door (inmiddels failliete) horecauitbater overgeverfd met bruine verf. Je hebt maar één kwast nodig om erfgoed voorgoed te vernietigen.

    • Zakina schreef:

      De nieuwe eigenaar van het pand, wil de gevelsteen in oorspronkelijke staat terug brengen en is in het museum wezen kijken naar ‘zijn’ gevelsteen

    • Harmien schreef:

      Maar gelukkig dan dat deze ‘enigzins bont-opgeverfde’ replica in een museum te bekijken is. Wat betreft weergeving, kleur en tijdperk, is het prachtige volkskunst.

  2. Reina schreef:

    Bij het portret: “Hebben ze zo’n mooi schip en kijken ze nog ontevreden” nou ja, zeg, hebben ze zo veel geld en worden ze achter een glasplaat met scheur gestopt, zou je toch tureluurs en ontvreden van worden. Die kleine snik was nog te groot, denk ik, voor de zwaaikom met achterliggende “schipsloot” bij mijn geboortehuis, zal wel een kleine praam zijn geweest met half open “overhangend dakje”. Maar de “water- en vuur verkoop” lijkt me voor daar helemaal op zijn plaats en stiekem misschien koek en zoopie en warme en koude dranken. Het beeld wordt voor mij steeds completer, de naar verhouding grote en enige woonruimte moet aan zeker 8 personen voldoende ruimte hebben verschaft om te wachten op het schippie. Bedankt, Groninganus, ik zou hier niet op gekomen zijn, voor mij is Scheepsvaartmuseum laatste keer geweest toen tabak er net bij in zat.Zo die je maar weer, bij voorgeslachtsonderzoek moet je op veel meer plaatsen rondkijken dan je in eerste instantie denkt. Bedenk opeens, dat de afvaart van een klein vervoersscheepje voor goederen en personen wel eens “illegaal”in de zin van “door de vingers gezien” kan zijn gewees,t gezien eigenaar/bouwer/verbouwer woning wel behoorlijk aanzien had, maar op de rand van faillisement stond, nog niet bekend in de gemeenschap. Reina

  3. Harmien schreef:

    “Zo’n mooi schip en toch ontevreden kijken?” Misschien trek jij sneller zo’n conclusie.
    Ik zie dat meer ‘serieus’ dan ‘ontevreden’
    Oude portret afbeeldingen ( schilderij en foto) waren niet een minuutje poseren voor een flits-foto.
    Ik heb fotografische familie afbeeldingen van oude generaties rond 1900, waar ook iedereen, man zowel als vrouw, erg serieus en ‘gestressed’ op vereeuwigd staat. Er bestaat zelfs een olieverf portret waar een oud-opoe er uitziet als tweeling van Conrad Adenauer ( familiegrap)
    Daar tegenover zijn wij verwend met de digitale ‘selfies’ die haast per definitie altijd lachen, toch?

  4. Wieneke schreef:

    Ik vind dit soort musea altijd iets knussigs hebben. ;-0


Mijn gedachten hierbij zijn:

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s