Voor Vakantie! moet je in Veendam zijn

Station Veendam. Bij de spoorwegovergang passeert net een Duitse loc van de museumspoorlijn STAR,  die, naar ik hoorde, ook passagiers met fietsen vervoert, zodat je vanuit Stadskanaal heel mooi Westerwolde afpeddelen kunt:

Doel van de reis was intussen het Veenkoloniaal Museum, waar de tentoonstelling Vakantie! er op uit, 1900-1980 geopend werd. Voor de gelegenheid stond daar deze BMW-caravancombinatie uit de jaren 60 voor de deur:

De eigenlijke tentoonstelling is boven:

Hotels, pensions, huisjes en groepsreizen blijven (goeddeels) buiten beschouwing, het accent valt duidelijk op het kamperen dat voor het gewone volk mede mogelijk gemaakt werd door het vakantiegeld, dat vanaf 1968 werd uitbetaald. Camping-ameublement uit de jaren 70 – de noppen-vloerbedekking van vinyl komt me heel bekend voor:

Bungalowtent met zitje:

Een van de fraaie affiches op de tentoonstelling, stammend uit een tijd dat er nog een waas van idealisme rond het kamperen hing:

Het is verwonderlijk wat men niet al aan bric-à-brac bewaart – een hele wand is gereserveerd voor historische souvenirs:

Franse plaat over het kamperen:

De samensteller van de expositie, Fred Ootjers, ontdekte dat er in Oost-Groningen destijds ettelijke caravan- en vouwwagenbouwers zaten. Reclame voor het merk Tezet, uit Zijlstra’s carrosseriefabriek in Zuidbroek:

Ook nog even bij de vaste opstelling van het museum gekeken – veenkoloniaal winkeltje:

In de belendende veenkoloniale knijp deze fraai vormgegeven reclame van distilleerderdij Van Calcar te Hoogezand:

Tarief van sluis- of bruggelden met inningsklomp aan touw:

Terug op het station bleek dat de trein pas over een half uur kwam. Beetje rondgekeken – curieus kunstwerk van Limburgse kunstenaar:

Detail van het stationsgebouw:

Dat gebouw wordt weer geëxploiteerd door de STAR, na een periode dat het verpacht werd. Er is een kleine expositie met treinspullen ingericht:

Te zien is onder meer dit jubileumbord van Arie Gijsbertus Kenemans uit 1938, met al diens standplaatsen, o.a. Musselkanaal:

Advertenties

9 reacties on “Voor Vakantie! moet je in Veendam zijn”

  1. Harmien schreef:

    Er is geen jaartal maar toch lijkt me de ANWB nogal sexist met die affiche. De kampeerder ziet er wat ‘onvriendelijk’ uit. Was dit bedoeld als een waarschuwing voor vrouwelijke kampeerders?

  2. Rob Alberts schreef:

    Mooi blog

    Zonnige groet,

  3. Attie schreef:

    Nostalgie, het tafeltje met stoeltjes, men noemde dat volgens mij een formica tafel en stoeltjes.

    • groninganus schreef:

      Klopt, formica was destijds, eind jaren 60 meen ik, een nieuw, “onverwoestbaar” en makkelijk schoon te maken materiaal. We hadden er zelf een keukentafel van.

      • Frans van Woerkom schreef:

        Formica is in 1912 uitgevonden in de laboratoria van Westinghouse. Het is een laminaat van papier of textiel, gebonden met melamineformaldehyde kunsthars, vergelijkbaar met bakeliet. Oorspronkelijk werd het als isolator ingezet als vervanging van mica. De populariteit in de zestiger jaren had het te danken aan de bestendigheid tegen hitte, zuren, logen en oplosmiddelen en aan de toegenomen welvaart. De bekendste toepassing in het huishouden is eigenlijk nog steeds het bovenblad van de tafelmodel koelkast en wasmachine. Voor de oorlog werd het bijvoorbeeld gebruikt voor schaalverdelingen bij apparaten en teken- en rekenlinialen.

        Mepal servies, Reina noemt het al, is ook gemaakt van melamineformaldehyde kunsthars, maar dan zonder papier- of textielwapening. Het bedrijf werd in 1949 opgericht als verkoopkantoor van het Deense Rosti, daardoor later opgekocht, gesplitste en nu inmiddels weer samengevoegd tot Rosti Mepal.

  4. Reina schreef:

    En Mepal servies (onbreekbaar) op de tafel, iedereen zijn eigen kleur en als je het goed gebruikte (niet met kokendhete vloeistof vullen, gewoon zo;n 80 graden) had het geen bijsmaak met koffie, thee of soep, wat andere zgn, hittebestendige plastic serviesspullen wel hadden. Die theepot op dat theelichtje (foei, museummedewerkers, ;t is nog een elektrische -zonder snoer – ook, zie ik aan dat warm/heet knopje, kampeerders hadden geen elektrisch tot hun beschikking in die tijd) is een misser, duidelijk dubbelwandig die pot en die mocht je niet op een (hete) warmtebron plaatsen, dus ook niet op waxine! Dat kunstwerk is kostelijk, duidelijk een geval van: hehe, pfff, heb ik daarvoor zo hard gelopen? Vertrekt die trein pas over een half uur en komt er natuurlijk nog lang niet aan, (veegt zweet van voorhoofd) Een bondgenote voor jou Groninganus, Gingen jullie samen op een bankje naar Stad? Melig, het is nog zeer warm, sorry. Reina

    • Jantje schreef:

      Die kunstwerk heeft nog een tijd op het centraal station in Utrecht gestaan. Pal onder de blauwe scherm waarop men de vertrektijden van de treinen kon lezen.
      Ik heb er nog twee originele Mepal kopjes en schoteltjes. (geel) En een stuk of wat souvenirs, glazen borrelglaasjes van Otterloo (of Hoenderloo. )
      Wij gebruikten een rechthoekig verwarmings-plaatje met waxine lichtje Bovenkant was een recht roostertje. (zwart)
      We hadden pannetjes met losse klemmen.. — één keer was de pan met bonensoep te zwaar voor één klem die mijn man toen gebruikte. De hele bubs viel over het plastic voortentzeil. De hond ging er gelijk met de worst vandoor. De rest weer in de pan gekrabd en later smakelijk opgegeten. Dat was wel in Hoenderloo, de Oase. (bestaat helaas niet meer)


Mijn gedachten hierbij zijn:

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s