“De mogelijkheden van de computer zijn welhaast ongelimiteerd”

In 1984-1985, toen dit filmpje uitkwam, was ik als dienstweigeraar werkzaam op het Drents Rijksarchief. In die periode arriveerde daar de allereerste computer en stafleden gingen van hoog tot laag op cursus om tekstverwerken en een primitieve database voor het inventariseren van archivalia onder de knie te krijgen. Als dienstweigeraar kwam ik daarvoor niet in aanmerking, wat me vanwege dat tekstverwerken wel enigszins verdroot. Het ding, begreep ik, had me een zee van tijd kunnen besparen. Mijn doctoraalscriptie, bijvoorbeeld, schreef ik nog op een elektronische Brother-schrijfmachine (met margrietwieltjes voor de diverse lettertypen) en die kon wel al twintig tekens terug corrigeren, maar moest ook nog heel wat fouten laten staan, zodat ik die scriptie in totaal zo’n acht, negen maal heb overgetypt voor ik tevreden kon zijn. Wat een verspilling van moeite! Met een computer ging dat toch allemaal veel vlotter.

Maar om beroepsmatig iets met computers te gaan doen? Nee, geen haar op mijn hoofd die daaraan dacht. Terwijl er destijds een enorme werkloosheid bestond en er voor historici al helemaal nauwelijks een baan te vinden was. Vanuit de vervangende dienst, belandde ook ik in de bijstand en ik weet nog goed dat je je via de sociale dienst kon laten omscholen tot programmeur. Het leek me helemaal niets, of louter iets voor bèta’s. Internet bestond ook nog niet (of misschien alleen als usenet), de communicatiekant van de computerij lag dus nog volslagen buiten beeld.

In 1991 of 1992 las ik voor het eerst iets in de NRC over die kant van de zaak. Mijn interesse was meteen gewekt, ik weet nog dat ik dat stuk met een zekere opwinding las. Als ze me op dat moment een cursus zouden hebben aangeboden, was ik daar ook dadelijk op ingegaan. In werkelijkheid duurde het nog tot eind 1996 voor ik voor het eerst op internet kwam. Dat was bij de UK, de universiteitskrant van de RUG, en de browser daar was nog Netscape Navigator. Ik zie nog het stuurwiel. Heel vaak zat er nog stroop op de lijn. Het laden van een website duurde vaak eeuwen. Regelmatig liep je tegen een virus aan of zat je muurvast. Zulke kinderziekten zijn er nu wel uit.

Een eigen computer heeft financieel vrij lang buiten mijn bereik gelegen. De eerste was, dacht ik, een aflegger van mijn broer, zo rond 2000. De eerste nieuwe die ik zelf kocht, was in 2004, van een paar duizend euro gewonnen met de Postcodeloterij. Sindsdien ben ik ook thuis aangesloten op internet. Naar alle tevredenheid.


6 reacties on ““De mogelijkheden van de computer zijn welhaast ongelimiteerd””

  1. Hans Knot schreef:

    pure nostalgie. Ik mocht als een van de drie mensen facultatief experimenteren en dat gebeurde met omgebouwde zx spectrum waarbij ondermeer een echt toetsenbord werd gekoppeld aan de ‘computer’ toetsen hadden allemaal meerdere fucnties waardoor je het kopje er echt bij diende te houden. Eerst een printer met kettingformulieren en na enige maanden hebben we een Brother machine laten ombouwen tot printer waardoor je ook normale A4 kon printen. Vraag me niet hoe lang een A4 printen duurde. Het was voor die tijd een hele vooruitgang.

  2. Hans schreef:

    Ah, Ghostbusters op de Commodore 64. Ik word er haast sentimenteel van.

  3. Rob Alberts schreef:

    Die typemachine met een geheugen van 20 tekens heb ik ook nog gebruikt.

    Nostalgische groet,

  4. Ik maakte rond die tijd mijn eindscriptie voor de Asca, óók nog op de vertrouwde typemachine. De kennismaking met de eerste pc kwam wat later in mijn eerste baan. Dat was niet alleen maar vreugde, want ik kon indertijd veel sneller typen dan die pc bij kon houden … 😉

  5. Bob Poppen schreef:

    Het was in 1986 dat ik als werknemer bij de RUG deel nam aan een kennismakingscursus over computergebruik. Er werd gewerkt met floppy’s die een diameter hadden van 8 inch, het waren net slappe pannenkoeken.
    Voortdurend werd er gepraat over DOS doet dit of DOS accepteert dat niet; een taalgebruik waar ik zeer aan moest wennen.
    Een paar jaar later had ik mijn eerste pc met twee drives voor 5 1/4 floppy’s. WordPerfect stond op de ene en de tekstbestanden op de andere. Een jaar later kocht ik een pc met een harde schijf van 20 Mb; in die dagen een geweldige opslagmogelijkheid.
    De RUG bood later voor het personeel de mogelijkheid om een WordPerfect pakket te kopen. Het was een doos met instructieboeken en 16 stuks 3 1/2 inch diskettes, waar het volledige programma op stond.

  6. groninganus schreef:

    20 Mb. *Fluit tussen de tanden*

    Dat zijn nu bijvoorbeeld vijf foto’s.


Mijn gedachten hierbij zijn:

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.