“Corona bestaat niet! Ik heb het wel drie keer gehad!”

De gast zit me nog dwars in de kop. Het was maandag- of dinsdagavond bij de buurtsuper. Om de bekende reden ging ik er zo rond half zeven heen. Dan zitten mensen thuis te eten. Dan is het lekker rustig.

Goed, ik sta daar bij de kassa. Word ik vanachter aangetikt door een winkelkar. Ik kijk om en zie achter die kar een tiep van een jaar of veertig, vijftig, waarvan me vaag bijstaat dat ik hem wel eens eerder heb gezien. Hij bevindt zich te dicht me, ruim over zijn gele streep op de vloer. Hij zet zeven flesjes bier op de lopende band en kijkt me ietwat lodderig aan.

Ik verzoek hem zo beleefd maar dringend mogelijk of hij achteruit wil gaan: “Graag anderhalve meter afstand houden”. Achter hem mompelt een oudere man instemmend en maakt ruimte. Sloeber gaat inderdaad naar achteren: “Rustig maar….”

Ik keer me weer om naar de caissière. “Ja”, hoor ik achter me een stem zich verheffen, “Doe maar niet zo opgefokt, want corona bestaat helemaal niet!”.

Ik keer me weer om: “Corona bestaat niet ? Doe niet zo dom joh, volg jij het nieuws wel?”

Meteen besef ik dat ik dit niet had moeten doen. Hij heeft nu de volle aandacht van iedereen om ons heen en kijkt me triomfantelijk aan: “Nou bewijs dan dat het bestaat. Hoe weet je dan dat dat corona bestaat?”

Ik zeg: “Ik hou mijn medische vakliteratuur bij”.

Dat was wat overdreven en bleek niet afdoende. “En toch bestaat corona niet”, roept hij. En, lichtelijk hiermee in tegenstrijd: “Ik heb het wel drie keer gehad!!!”

De aerosolen vliegen me intussen om de oren, want met hem op de voorgeschreven afstand en met zijn winkelwagen nu ruim tussen ons in ruik ik opeens een fikse alcoholwalm.

Ik begrijp dat dit een zultkop is van het rasechte, provocerende soort, en dat ik er maar beter niet meer tegenin moet gaan. Bij het afrekenen geeft de caissière me een blik van verstandhouding.

Buiten, als ik het slot van mijn fiets haal, hoor ik een vrouw naast me zeggen: “Jullie hadden daar niet zo’n fijn gesprek hè?” Dat heb ik maar beaamd: “Een vriend van me is er bijna aan kapot gegaan, iedereen die nou nog geen anderhalve meter afstand houdt, mag wat mij betreft in zijn eigen longetter kreperen.”

Ze vond mijn toelichting wat cru, geloof ik.

Wilde niet wachten tot sloeber met zijn flesjes bier naar buiten kwam en fietste sneller dan anders naar huis toe. De volgende keer maar weer naar de andere supermarkt.


4 reacties on ““Corona bestaat niet! Ik heb het wel drie keer gehad!””

  1. Jetskefotografie schreef:

    Tegen sommige mensen is geen praten tegen. Zonde van je adem. Parels voor de zwijnen werpen.
    ’s Ochtends vroeg naar de super gaan is dat een idee? Dan ligt deze toch zijn roes uit te slapen.

  2. Harmiena Torenbeek schreef:

    Ik dacht hallo, wie koopt er nu 7 flesjes bier. Een of twee ja, of tien. Okay, dan had hij denk ik gelijk als hij al drie ‘Corona’ biertjes in de winkel op had 🙂 ‘T is maar een idee.


Mijn gedachten hierbij zijn:

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.