Rondje Peize – Leutingewolde – De Poffert

Bij de Onlander cascade liet Natuurmonumenten een kast met een mast en een molentje oprichten:

Ten behoeve van de graafmachine werd het beekje tijdelijk even overbrugd:

Een kortstondig duel bij de Drentse Dijk:

Ooievaarsnest, hartje Peize:

Rode boerderij, Foxwolde:

Af te breken schuur, Leutingewolde.  Mij werd verteld dat de nieuwe eigenaren een ruimer uitzicht willen:

Dorpsgezicht, Leutingewolde, naar de andere kant:

Boerderij bij Lettelbert:

Een kievit, waarlijk iets zeldzaams:

Obsoleet hek, Lettelbert:

De nogal prijzige huisplaats aan het Hoendiep zz tussen Enumatil en de Oostwolderbrug wordt eindelijk bebouwd met een nieuw huis:

Mooi salonbootje bij de werf op De Poffert:


Scheepswerf De Poffert

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Bijna honderd jaar geleden gesticht door een Apol uit Appingedam, een jongere broer uit de familie die model stond voor een roman van Thomas Roosenboom. Volgens de huidige eigenaar maakte Apol minder schepen als rondhout in de vorm van (hei-)palen voor beschoeiingen etc. Advertenties in oude leggers van het Nieuwsblad lijken deze stelling te ondersteunen.


Poffert van Sjobbema & Scholte

Geplaatst op 10 juli 2011  a

Ergens tussen 1717 en ca. 1750 schreef de schoolmeester Jan Sjobbema van Eenum met zijn heldere pootje een kookboek af, dat zich nu, aangevuld met recepten in latere handschriften, bevindt in de variarubriek van het huisarchief Menkema en Dijksterhuis. Omdat RHC Groninger Archieven het complete kookboek op internet plaatste, kan iedereen het doorbladeren. Op folio 23 vindt men dan twee recepten voor “Boffert”, oftewel poffert, waarvan Henk Scholte er onlangs eentje in een hedendaagse vertaling en bewerking op zijn Facebook-pagina plaatste. Van die wat meer luxueuze poffert mocht ik de afgelopen week een stuk proeven. Ik kan je vertellen dat je je vingers erbij opvreet. Henk gaf me toestemming om het recept hier te reproduceren, zodat ook de Gelkinghe-lezers ervan kunnen genieten:

Ingrediënten;

  • 100 gram gedroogde abrikozen
  • 400 gram bloem
  • 1 theelepel  zout
  • theelepel kaneel
  • 2 eieren
  • 20 gram gist
  • 3 deciliter slagroom
  • 1 zure appel
  • 100 gram rozijnen
  • 150 gram bacon of ontbijtspek

Bereiding;

  • Week de abrikozen apart en de rozijnen apart een paar uur of een nacht in water.
  • Vermeng de bloem met het zout in een grote schaal.
  • Maak in het midden een kuiltje en breek de eieren erin.
  • Verkruimel de gist in een kommetje, laat de slagroom lauwwarm worden.
  • Doe een scheutje lauwe room bij de gist en roer dit tot een glad papje.
  • Doe het gistmengsel bij de eieren en roer van het midden uit tot een dik, glad beslag. Klop dit een paar minuten flink op en verdun het dan met de overgebleven room.
  • Laat de rozijnen en abrikozen eventjes uitlekken en snijd hierna de abrikozen fijn. Schil de appel, haal het klokhuis eruit en snijd hem in snippers. Schep de abrikozen, de appel en en de rozijnen door het beslag en laat het toegedekt, op een warme plaats, 1 uur rijzen.
  • Beboter een tulbandvorm heel dun en bekleed hem dan met bacon. Vul hem met beslag.
  • Verwarm de oven voor op 175 graden en zet de poffert op de een na onderste richel van de oven. Laat hem in 45-60 minuten bruin en gaar worden.
  • Snijd de poffert in plakken en geef er boter en stroop of bruine suiker bij.

Eet ze!


Een buitje op De Poffert

Ik kwam vanmiddag over het viaduct tussen Lettelbert en Oostwold. Een bui zat me op de hielen:.

KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERA

In de verte begon het op het uiteind van het frontje al te hozen:

KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERA

In De Poffert moest ik de illusie laten varen dat ik het voor kon blijven, bij het Hoendiep dook ik net op tijd het bushokje in:

KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERA

KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERA

De bui trok richting stad en de zon kwam over het frisgewassen lover:

KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERA

Wie van contrasten houdt is dan een bofferd in de Poffert:

KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERA

De hier wat lager dan de weg liggende dijkhuizen kwamen extra goed uit de verf. Van dit pand waren de bewoners vergeten een dakraam dicht te zetten:

KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERA

Bij de Zuidwendinger molen dampte het toegangspad:

KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERA

“Dit is echt weermannenweer”, zei de weerman in het Journaal.


Pannekoek, Poffert en Meelzak vormden een povere horeca

Geplaatst op 16 juni 2011 a

In een brief van 13 juni 1783 schrijft Tjaard Anthonie van Iddekinge, de jongste zoon van Groningens machtigste regent, over een reis per trekschuit van Friesland naar Groningen. In de snikke werd er voorgelezen en at men een maaltijd met aardbeien. Men trad er even uit bij het Noordhorner Tolhek om naar het landschap ter weerszijden van het Hoendiep te kijken, want:

“Hier heeft men een uitmuntend gezigt van zeer schoon land en heerlijkheden.”

Links zag je Zuidhorn met de Hanckemaborg en rechts had je het Huis Byma, bij Faan en Niekerk. Vervolgens gaat de trekschuit met Van Iddekinge junior op Hoogkerk aan. En dan somt hij de drie namen op van herbergen langs het Hoendiep. Het eerste huis heette De Pannekoek, het tweede De Poffert en het derde De Meelzak, “waar voornamelijk ’s winters herberg werd gehouden”.

Deze herbergen langs het Hoendiep droegen dus alledrie namen welke verwezen naar de meelspijzen die men er nuttigde. Alleen De Poffert bestaat nog, zij het als buurtschap die naar de herberg genoemd is. De namen van de twee andere établissementen zijn weggezakt in vergetelheid.

Van Iddekinge at niet  in een van de herbergen, misschien om reden, want de kwaliteit van het geboden voedsel was er abominabel. Althans, als we dominee Hebelius Potter mogen geloven, die in 1808 langs hetzelfde diep kwam. Hij gaf een vernietigdende recensie:

“…nergens zeker kunt gij in ons geheele land slechter herbergen aantreffen, dan langs de trekvaart tusschen Dokkum en Groningen. Hoewel men den vasten tijd van de komst der jaagschuiten weet, vindt men er echter nimmer iets gereed of in behoorlijke orde, geen water aan de kook, geen vuur aan den haard, terwijl de verregaande morsigheid die allerwegen, in vertrek, aan meubelen en bedienden gevonden wordt, een afkeer verwekt om het noodige te gebruiken, zoo men het nog al bekomen kan.

Ik vroeg om thee, doch kreeg tot antwoord van eene ijsselijk morsige dikke vette dienstmeid of vrouw – want daarin is, in deze huizen, juist geen groot onderscheid te bespeuren – dat het theedrinken juist bijkans een uur gedaan geweest was. En dat, nota bene, in eene herberg.

Ik kon dus, daar ik op de regte theeklok niet aangekomen was, geene thee, en niets anders bekomen dan een dronkje bier in een walgelijk morsige kan, die in geen half jaar geschuurd scheen te zijn, en een glas, dat ruim zoo veel naar horen als naar glas geleek.

Zelfs in het voormalig Commissarishuis te Stroobos, thans door eenen anderen huurder bezeten en bewoond, waar voorheen eene honger- en dorstverwekkende zindelijkheid heerschte, had thans volstrekt het tegendeel plaats en had alles meer het aanzien van de gemeenste kroeg, dan van eene ordentelijke herberg. Dan genoeg hiervan. Het is thans zonder uitzondering met alle herbergen langs dezen streek even eens gesteld.”

Zoals we bij het logje over Bourtange gezien hebben, trof Potter ook wel eens een goede herberg aan in onze contreien. In 1808 vervolgde hij zijn reis langs het Winschoterdiep en zijns insziens verschilden de herbergen daar nogal in kwaliteit van de bovengenoemde:

“Langs dezen kant, en door dit gedeelte van Groningerland reizende, ontmoet men betere herbergen dan aan den kant van Vriesland. De huizen zijn beter ingerigt, er heerscht een veel grootere zindelijkheid, en men kan in alles zijne begeerte weldra voldaan krijgen met goede waar, voor  tamelijken prijs.

Vooral te Winschoten zal de reiziger altijd op den middag eene gedekte en wel voorziene tafel, en voor het overige in het deftig Logement van den beschaafden vriendelijken TER STEEG, en in dat van den gullen NOORDHOF, alles zoo vinden, als hij het wenschen kan, of hij zou niet weten hoe hij het hebben wilde. Het eerste behoeft zeker, wat deszelfs geheele inrigting betreft, voor geen Hollandsch Logement onder te doen.”

Dat onderdoen gold dus wel voor De Pannekoek, De Poffert en De Meelzak langs het Hoendiep. Deze voldeden bij lange na niet aan de kwaliteit zoals die in Holland gewoon was.

Bronnen: Centraal Bureau voor de Genealogie te Den Haag, familiearchief Van Iddekinge (toegang 166) doos 3, brief T.A. van Iddekinge aan zijn schoonouders d.d. 13 juni 1783; en H. Potter, Reize door de oude en nieuwe Departementen van het koningrijk Holland, en het hertogdom Oldenburg, gedaan in den jare 1808 (Haarlem 1808) deel I pag. 102, 103, 134 en 135.


Ommetje Lagemeeden

Achterkant suikerfabriek:

Vierverlaten met dampend vloeiveld suikerfabriek op de achtergrond, gezien vanaf Westpoort:

De Poffert bij de Pannekoek: buizerd met ‘ambtsketen’ op zandbult:

Vanaf boerderij Van Zanten, Leegkerk – de nieuwe toren in de verte:

(Foto’s van gister; vandaag was het te mistig en grijs.)


Onlander rondje

Langmadijk Peizermade (1):

Langmadijk Peizermade (2):

Dood hout in de Gouwe:

Onlanderdijk:

Zweefvlieg op gele bloem:

Slenk:

Weiland bij Roderwolde:

Monument voor het Stobbenven:

Buitjes boven Roderwolde:

Het weggetje naar Sandebuur:

Trekkers weer doelmatig gebruikt:

De lucht achter De Poffert:


Rondje Lagemeeden – Leek – Leutingewolde

Kruin van wilg op Westpoort:

Voetbalmoe veulen op De Poffert:

Jugendstil grafhek op het kerkhof van Lagemeeden:

Belendende schuur:

Libelle rust even uit van het jagen op hoek grafmonument:

Dertien muizenholen op dit hele kleine stukje kerkhof:

Krans liet indruk achter op mos:

Schoonveld:

Het bankje staat niet echt in het zicht en er zit dan ook nooit iemand op:

Bloeiende krokussen, o nee pardon herfsttijloos voor de kerk van Oostwold (met dank aan Hendrika):

Vrij druk op het Leekstermeer:

Dorpsgezicht Leutingewolde:

Foxwolde – wilde bloemen bij schuur:

Om de hoek werd er gezweeld:

Masker van MacDonalds op het fietspad:

Thuis opgewacht door een mot in winterjas:


Ommetje Lagemeeden – Leegkerk

Bij de Zuidwending tussen de Poffert en Lagemeeden liepen tegen de avond vier ooievaars op een afgehooid stuk land rond. Dit was er een van:

Zuidwending bij de Weersterweg:

Blaarkopjes bij Leegkerk:

Er leek een bui aan te komen, maar er viel geen druppel:


De ene boodschap staat een andere in de weg

In/op de Poffert wordt veel geklaagd over de snelheid van het passerende wegverkeer. De Pofferders hebben vast gelijk met hun klacht, waarbij het ze overigens zou sieren ook een oplossingsrichting aan te geven. Of ze er zèlf alles aan doen om die snelheid omlaag te brengen is ook de vraag. Het groen-wit-zwarte bord doet het niet vermoeden. Het geeft immers koersdata van paardenraces weer en haalt de aandacht weg van het bordje dat het harder rijden dan 30 verbiedt.


Fluitekruid- en koolzaadrondje

Bij het Omgelegde Eelderdiep:

Een meter verder:

Bij Eiteweert:

Vanaf de dijk om het nieuwe vloeiveld van Suikerunie:

Matsloot – eind verderop is die kabelleggerij bezig, in het weekend zet men de waarschuwingsborden langs de weg dwars:

De Poffert, paard neemt douche:

Lagemeeden – lammeren spelen in een roeiboot:

Leegkerk:


Rondje Faan – Foxwolde via Tolbert

Raapzaad (of zoiets), Zuidpoort – de koolzaadbloei is ook al begonnen, hoorde ik, dat wordt dan wat met Pasen (er si 20 graden voorspeld):

Appelbloesem, Westpoort:

Prille esdoorn, of is het een kastanjetelg?

Pol dotterbloemen op Westpoort:v

De Poffert:

Faan – drie lammeren. Ze stonden mooi naast elkaar, maar toen ik de camera pakte zochten ze haastig hun moeder op:

Drie paasbulten in aanbouw bij de Traan en de Tolberterpetten – hier gaat dus al dat gesnoeide hout heen:

Zonneweide in opbouw, Noorderweg Tolbert (eromheen allemaal glyfosaatland):

Een Boeddha achter gaas bij het Schilligepad, tussen Tolbert en Boerakker:

Bloesem bij een stookhut, Foxwolde:

De Onlanden:

De derde mannetjesfazant op mijn pad, Langmadijk Peizermade:


Ommetje Aduard

Stapel grillig gevormde populierenstammen bij de houtzagerij aan de Zuidwending – er zullen wel tafelblaadjes van gezaagd worden:

Roest en oud hour:

Narcissen bij een voormalige ree, Lagemeeden:

Het huisje bij de spoorwegovergang tussen Den Horn en Aduard dat ze nu toch gaan slopen:

De nieuwe brug bij Aduard:

Andere kant:

Zicht op de Gaaikemadijk:

Fuut bij Nieuwklap:


Rondje Sebaldeburen

Uitheems varken koestert zich in de zon, Roderwolde:

Het eikenlaantje naar de Waalborg:

Zwaan op kade bij het Leekstermeer:

Kapseizoen. Hoorde en zag nogal wat gezaag onderweg:

Zultemeer, zo heet die schuit, en ze bevaart het Zultemeer (Leekstermeer):

Dorpsgezicht Tolbert:

Op hondencursus bij Boerakker:

Varkensboerderij in afbraak, bij Bakkerom in de buurt:

Tuinhekje Sebaldeburen, bij dubbele woonboerderij die momenteel te koop staat:

Fruitboom  aan de Maarsdijk, Niekerk:

Byma, Faan – d.w.z. het ‘schathuis’ van de lang verdwenen borg:

Hazelaar bij het Hoendiep, De Poffert:


Rondje Enumatil

Tussen de Poffert en Oostwoldemerdraai:

Smienten in het land een eind verder:

Enumatil, de Dijkstreek bij het Hoendiep, tegenover de Zuiderweg naar Zuidhorn. Wat ze hier met dat ‘Kiek ien de Pot’ bedoelen? Ooit, medio zeventiende eeuw, heette een object aan het Aduarderdiep onder Hoogkerk ook zo::

Groot-Boskamp, boerderij aan de Zuiderweg vlakbij het fietspad terug naar Den Horn: