Verkwikt en geschoren in Café De Vriendschap

Deze advertentie uit het Nieuwsblad van het Noorden van 15 februari 1930 kwam vanavond voorbij in een causerie van Sieb Eldering voor de Historische Vereniging Hoogkerk:

Dat het café diende als wachtkamer voor de bus, komt wellicht vreemd voor, evenals de melding dat het bedrijf voorzien is van elektrisch licht (wat toen kennelijk nog bijzonder was). Maar dat het tevens fungeerde als barbierszaak, is helemaal curieus. Hoewel? De VVD wil nu een dergelijke combinatie van neringen weer toestaan. Eigenlijk grijpt de ondernemerspartij daarbij dus terug op een heel oud concept. Niets nieuws onder de zon!

Of het verstandig is dat concept weer uit de motteballen te halen? Van menige caféhouder heet het, dat hij zijn beste klant is, maar tussen een dergelijke taakopvatting en de nevenfunctie lijkt wel enige spanning te bestaan. De vraag dringt zich dan ook op of de bar-bier zijn klanten altijd wel met een even vaste hand schoor.

Advertenties

Diftarontduiker misbruikt blikvanger

Gezien op Hammeland, iets ten oosten van Baflo – iemand vond een manier om de diftar te ontduiken zonder een berm te vervuilen:

Vermoedelijk is de deposant van de vuilniszakken stiekem een beetje trots op zichzelf: hij heeft immers zichzelf en ons allemaal geld bespaard door niet voor de slechtste oplossing te kiezen. Natuurlijk zijn die vangnetten daar niet voor bedoeld, dat weet hij ook wel. Die netten zijn er immers om de energiedrankblikjes, snoepverpakkingen en lachgaspatronen van de voorbijrazende jeugd op te vangen. Dat die netten overal weggehaald moeten worden als iedereen daar zijn vuilniszakken in dumpt? Och, daar heeft hij nog niet over nagedacht. Zover denkt hij niet vooruit.

Het achterliggende idee van alle vuilnisdumpers is natuurlijk, dat de afvoer van hun afval gratis moet zijn. We willen allemaal wel betalen voor de spullen die we in huis halen, maar het moet maar gratis weg. Dat achterliggend idee, zeer wijdverbreid, daar zou eens aan gesleuteld moeten worden.


Lamlendig gewauwel over uiterlijkheden

Het lamlendige gewauwel over de outfit van SP-kamerlid Peter Kwint doet me weer denken aan wijlen mijn oud-tante Annie. Zij zeulde bijna een halve eeuw geleden eens met een koffer door de Groninger Herestraat op weg naar het Hoofdstation. Het ding was overbeladen en loodzwaar – voortdurend moest ze het even neerzetten, om haar uitgerekte armen wat rust te gunnen.

Maar als de nood het hoogst is, zo weet men van oudsher, is de redding nabij: daar kwam uit de tegenovergestelde richting warempel een jongeman die haar grootmoedig zijn belangeloze hulp aanbood. “Hij was werkelijk keurig gekleed”, aldus tante Annie achteraf. Dat had voor haar de doorslag gegeven om deze jongeman te vertrouwen. Ze overhandigde hem dus de koffer, maar in plaats van met haar mee te blijven lopen, sloeg hij plotseling een zijstraat in en verdween razendsnel uit zicht. En toen ze bij de politie aangifte kwam doen, hadden ze daar wat meewarig zitten lachen.

Een keurige verschijning is, kortom, nog geen garantie voor keurig gedrag. Ik heb liever eerlijke achenibbisj dan schone schijn  die een rot gemoed bedekt en durf zelfs de stelling aan, dat er in Nederland oneindig veel meer laaienlichters in keurige pakken rondlopen, dan in shabby kloffies of pluizige slobbertruien. Kijk alleen maar even bij de hogere echelons bij allerlei banken, die nu weer hun gang mogen gaan, tot wij hun tekorten weer aan mogen zuiveren.

Kamerleden zoals mevrouw Arib, die van zo’n bijzaak een hoofdzaak maken, laden de verdenking op zich dat ze hoofdzaken maar bijzaak vinden. De oplichters van deze samenleving, die met onze bagage aan de haal gaan, zijn ze er maar wàt dankbaar voor.


In gesprek met de nu heilig verklaarde Pieter Smit, burgemeester van het Oldambt

Seismische risicokaart 2016. Bron: KNMI.

De discussie ging over politieke aandacht en de verdeling daarvan. Aanleiding was dat Lodewijk Asscher, destijds nog minister van sociale zaken en werkgelegenheid, een bezoek bracht aan het zwaarst getroffen deel van het Groninger aardbevingsgebied. Hier keek Asscher bij een verzakte boerderij in Bedum, bij te versterken woningen in Appingedam en bij een school in Loppersum. Ook tekende hij een intentieverklaring over aardbevingsbestendige (ver)bouw, zoals bekend het meest urgent in deze omgeving. De gister plotseling overleden Pieter Smit klaagde op Twitter dat zijn gemeente bij die gelegenheid geen ministeriële aandacht kreeg, iets wat mij irriteerde:


Belbus nek omgedraaid met hubtaxi

Maakte de laatste jaren een paar keer gebruik van de LijnBelbus tussen transferium Hoogkerk en station Zuidhorn. Deze sneed niet alleen de flinke omweg over de stad Groningen af, zodat de reis nog niet de helft van de tijd kostte, maar bleek ook steeds gratis: er maakten zo weinig mensen gebruik van deze dienst, dat er in plaats van een busje steeds een taxi zonder afleesapparatuur voor OV-kaarten werd gestuurd, waarvan de chauffeurs ook nog eens contante betaling weigerden!

Maar nu is daar een stokje voor gestoken. Onze lijnbelbus naar Zuidhorn wordt namelijk vervangen door een ‘hubtaxi’. Deze brengt je een principe alleen maar naar het dichtstbijzijnde vervoersknooppunt, dus het transferium Hoogkerk, zodat je vandaar af alsnog die omweg over de stad moet nemen, wil je in Zuidhorn belanden. Voor de kilometer naar de hub kost die taxi € 2,65. Mocht de daaropvolgende omweg naar het oordeel van het vervoersbedrijf toch te lang zijn, dan kan de hubtaxi je naar de plaats van bestemming in Zuidhorn brengen voor € 14,77.

U begrijpt: het prijsverschil tussen hubtaxi en de ‘belbus’ is van dien aard, dat er zeer zelden iemand gebruik van die hubtaxi zal gaan maken. Een op zich aardige dienst is daarmee effectief de nek omgedraaid, zonder dat de ov-regelaars daarop aangekeken kunnen worden.

Mij maakt het verder niet zoveel uit, ik doe die 13 kilometer naar Zuidhorn voortaan wel per fiets. Onlangs zat er echter ook een hoogbejaarde man in de ‘belbus’ die met de nieuwe regeling behoorlijk gedupeerd wordt. Hij woont in het winkelloze Enumatil en doet twee maal per week zijn boodschappen bij de AH in Hoogkerk met de belbus. In plaats van (meestal) gratis heen en weer, is hij nu ruim 40 euro per week kwijt aan dezelfde dienstverlening. Ik denk niet dat ‘m dat wordt en hoop dat hij iemand in de buurt kan vinden, die hem voortaan naar de supermarkt wil brengen, hetzij in Oostwold, hetzij in Hoogkerk.


Veiligheid op 1

Nog even en zo’n beveiligingsfirma gaat zich Securitate noemen.

In dit geval moet het uitleidende one trouwens op zijn Engels uitgesproken worden, naar blijkt op hun website.


Bezorgersdilemma


En daar sta je dan als koerier of postbode met je pakje in  je handen. Het paste net niet in de provisorische brievenbus. Je moet nog tig andere pakjes bezorgen ook, je ligt al wat achter op je schema. Maar dan zie je dat bordje van de bewoners. Ze vragen je of je een paar maal zou willen claxonneren.  Of om ze even te bellen. Zodat ze niet wéér een pakje missen.

Wat ga je doen?