Weer twee paardjes voor de collectie

Een al wat langer sudderend plan gerealiseerd en twee wat achteraf gelegen boerderijen bezocht, die in hun achtergevels paardjes hebben:

Leegkerk – een herzien exemplaar, oorspronkelijk uit 1832:

De huidige eigenaar van de boerderij vertelde er nog een mooi verhaal bij, over een kampioensharddraver die hier opgefokt was. Het vele prijzen winnende paard werd op een gegeven moment tegen een fenomenaal bedrag naar Italië verkocht. Maar daar ging het weldra van de heimwee dood! De Italiaanse kopers, mogelijk nogal maffiose types – die had je veel daar in de paardensport – wilden naar verluidt verhaal komen halen in Leegkerk.

Uiteraard heb ik dit verhaal inmiddels gecheckt, en het bleek in werkelijkheid toch iets anders gegaan dan de huidige eigenaar dacht. Ik werk het nog wel eens uit, maar er is nogal wat research voor nodig, dus even geduld a.u.b.

Ook aan de boerderij van de andere gevelsteen, De Balk aan de Friesestraatweg:

zitten verhalen vast, maar dan meer triest. Die laat ik maar rusten.

Advertenties

Hoe de gemeente Groningen een middeleeuws maar naar de knoppen hielp

Hoorde gisteravond bij mijn lezing over veld-, water-, weg- en huisnamen van Hoog- en Leegkerk, dat de naam Moar na de oorlog nog steeds bekend was in Hoogkerk. De lokale jeugd schaatste ’s winters op dit kanaaltje, want er lag altijd mooi ijs.

Dat Moar is de Groningse naam voor het Oude Maar of de Brundekemaar, dat vanaf de bocht in het Hoendier nabij kartonfabriek De Halm eerst met wat verspringingen en vervolgens in een lange rechte lijn naar het noorden liep, vervolgens bij boerderij De Balk aan de Friesestraatweg naar het westen zwenkte, en voorbij Slaperstil, watermolen de Jonge Held en de beide Washuizen op het Aduarderdiep uitkwam. Ziehier het tracé volgens het kadaster van 1830 in de Hisgis-versie:

Wat die scheuvelende jeugd niet besefte, was dit dat Oude Maar bijna zeven eeuwen oud was, want het werd aangelegd op het eind van de dertiende eeuw. Het nam de functie over van het Eelderdiep, toen dat ten zuiden van Hoogkerk, bij het huidige transferium Hoogkerk, omgelegd werd naar het Peizerdiep. Het Maar maakte kleine scheepvaart met bijvoorbeeld hooipramen mogelijk, maar diende toch vooral voor de afvoer van overtollig water uit het oostelijk deel van Lieuwerderwolde, zoals Hoogkerk in de Middeleeuwen nog heette. Naderhand kwamen er vanaf het oosten de Hoensloot (de voorganger van het Hoendiep), de Woldsloot (parallel aan de Legeweg) en het Vinkemaar (vanaf het Vinkeland bij Vinkhuizen) op uit.

Dat Oude Maar bestaat voor twee gedeelten nog steeds, delen die we dus mogen beschouwen als middeleeuws waterstaatkundig erfgoed. Alleen heeft de gemeente Groningen zo’n vijftien, twintig jaar geleden de nieuwbouwwijk Gravenburg over een centraal gelegen stuk laten aanleggen.

Er staan dus nu huizen en bijbehorende opstallen op grond, gestort in een diep van ruim zeven eeuwen oud. Ik weet niet hoe die huizen gefundeerd zijn, maar geheid dat die grond nog verder gaat werken en inklinken en dat de eigenaren van dat vastgoed, als dat funderen niet op een vaste laag in de ondergrond is gebeurd, gaan klagen over scheuren in hun panden. Mogelijk zullen ze bij de NAM gaan aankloppen voor aardbevingsschade. Maar feitelijk zijn ze dan aan het verkeerde adres, want het was de gemeente Groningen die hier – ook afgezien van dat funderingsaspect – een kolossale stommiteit heeft uitgehaald.

Wat foto’s van het Oude Maar, zoals het er gisterochtend bij lag:

Het Oude Maar gezien vanaf de Hoogkerker rondweg naar het noorden.

Het Oude Maar gezien vanaf De Groenhof naar het zuiden. Midden-rechts aan de horizon de schoorsteenpijp van De Halm.

Het Oude Maar vanaf de Legeweg naar het zuiden. Rechtsachter de nieuwbouw aan De Groenhof.

Het doodlopende eindje Oude Maar gezien vanaf de Legeweg naar het noorden. Zonder enige terughoudendheid is er nieuwbouw op het middeleeuwse tracé gezet.

Het Oude Maar gezien vanaf de noordzijde van Gravenburg naar het noorden. In de verte boerderij De Balk.


Wolkenrondje Vierverlaten

Kon nog net een uurtje fietsen. Op de Roderwolderdijk een interessante wolkenformatie, die niet op de Buienradar te zien viel:

Vanaf het viaduct over de A7:

De formatie dreef richting stad en regende maar liefst drie druppels op mijn hoofd:

Suikerfabriek Vierverlaten:


Vanochtend bij het Hegepad


Filmpje met drone-opnamen geeft mooi zicht op nieuwbouw suikerfabriek

De Hoogkerker suikerfabriek, waar vandaag de campagne weer begonnen is, slokt steeds meer ruimte op aan de noord- of overkant van het Hoendiep. Waar eerst grazige weiden lagen, ligt nu een industrieel landaschap rond enkele allesvergisters, die je af en toe goed kunt ruiken als je er langskomt. Maar ook aan de zuidkant van het Hoendiep, waar zich de oudste delen van de fabriek bevinden, is de afgelopen tijd het een en ander gebeurd. Zo verrezen daar in de nabijheid van de vloeivelden langs het Koningsdiep enkele nieuwe blikken kokers en een soort van glijbaan. Zowel aan de noordkant als aan de zuidkant is Friso-betonbouw betrokken bij de ontwikkelingen. Een wervend filmpje van Friso geeft met zijn drone-opnamen een mooi overzicht over het gebied:

Helaas mag embedden kennelijk niet, maar het filmpje staat hier.


Een merel aan de Aduarderdiepsterweg

Opname gemaakt op 5 juli jl. bij het desolate heem van Kweeklust aan de Aduarderdiepsterweg. Sinds deze merel nauwelijks meer een gehoord, hoewel ze na de hoogtijdagen van mei juni altijd nog wel wat actief blijven qua zang. Er zit de ziekte in en het is nog maar afwachten wanneer er weer merelzang te horen is.


Avondrondje Leegkerk

Aduarderdiepsterweg – bij overleg op hoog niveau:

hebben beide partijen hun posities nog eens uitgelegd:

In de buurt van her Klijfdiep (of Kliefdijp) – ma zwaan met haar drie bijna volwassen jongen:

De zonnebloemenzoom bij het volkstuincomplex: