Poolshoogte op het achterplaatsje – bij de comeback van Peter Schaap

peter-schaap

Peter Schaap maakt een eenmalige comeback als liedjeszanger. Veertig jaar geleden stopte hij met het maken van muziek op podia. Het succes kneep zijn bron af. “Ik schreef altijd over dingen die ik zelf meemaakte”, vertelt hij op TV Noord,

“en maakte eigenlijk nauwelijks wat mee. Je zat in de auto naar ‘t optreden en je ging weer naar huis. Of je zat in de studio, en dat soort dingen. Maar dat was niet iets inspirerends. Dus op een gegeven moment heb ik me daarvan teruggetrokken (…) en ben wat anders gaan doen.”

Veertig jaar geleden, rekendereken, dat was in 1977.

Maar toen maakte Peter best wel wat mee! Hij zat bijvoorbeeld een keer ’s nachts na sluitingstijd in de Plu’s, toen daar de politie binnenviel.

Folkcafé De Plu’s, moet je weten, had een dagvergunning, zodat de tent al om één uur ’s nachts moest sluiten. Maar dan was het vaak nog vreselijk gezellig. Zo die keer ook, dat Peter Schaap er aan de bar zat. Jan Stelma, de kroegbaas, had het licht wel gedimd, de deur op de grendel en de gordijnen dichtgedaan, maar het kroegrumoer drong toch tot de buitenwereld door en een boze buurman moet de politie hebben gebeld.

Een aanrijtijdje later werd er hard op de buitendeur van de Plu’s gebonkt. Politie! Iedereen hield zich op slag muisstil. Jan riep naar voren dat hij eraan kwam, volgde een klaarliggend scenario, deed de achterdeur open en alle aanwezigen slopen op hun tenen het achterplaatsje op, waar nog net wat ruimte over was tussen de hoog opgetaste stapels wijnflessen.

Ook Peter Schaap stond daar, bibberend in zijn heel hippe, maar tevens erg dunne bloesje. Tamelijk langdurig, want de politie zag natuurlijk wel aan glazen, asbakken en over stoelleuningen gedrapeerde jasjes dat er pas nog volk binnen was geweest en zat Jan daarom kwaadaardig zuigend uit te vragen.

Dat duurde maar en duurde maar tot een verstoppeling op het achterplaatsje moest niezen, en een van die enorme stapels wijnflessen met donderend geraas ineenstortte.

Jan probeerde de agenten nog wijs te maken dat dat om zijn krolse kat ging, het rotbeest, maar zulks wilde er bij de opsporingsbeambten niet in. Zij vermoedden gespuis en namen resoluut poolshoogte op het achterplaatsje. Qua bekeuringen sloeg de Groninger politie een flinke slag, die nacht.

De Plu’s hield zich nog geruime tijd netjes aan de vergunning, zelfs de buren bleken er naderhand goed over te spreken. Het hele geval zou vast een prooi der vergetelheid geworden zijn, als Peter Schaap het niet in zijn hoofd gehaald had om opnieuw op te gaan treden.


Een muzikaal antidotum tegen de tarantulabeet

muziek-x-tarantulabeet

Gister tweette ik dit melodietje, dat ik aantrof in het medische curiositeitentraktaat uit 1681-1683 van Stephanus Blankaart. Het wijsje gold volgens deze Amsterdamse arts als weermiddel tegen de giftige beet van de tarantula. Een van de effecten van zo’n spinnebeet was namelijk een zingen en dansen “sonder ophouden”. Als het gif de gal bedierf, prikkelde dat de zenuwen, hetgeen zich weer uitte in zwieren, springen en swingen,  dartelen, trappelen en huppelen:

“Zoodat de musyk het eenigste middel is tot dese ziekte, want de lyder danst met groot geweld op de klank van de instrumenten, en dat met mate (= op de maat), alhoewel hy sulks noit geleert heeft, dan soo vertrekt het fenyn door ’t zweeten weg…”

Het heilzame tweetje adresseerde ik speciaal aan Kainbongel oftewel Henk Scholte, die het weer doorbriefde naar Törfgenoot Flip Rodenburg. En Flip maakte er binnen de kortste keren een muzikale opname van, die Henk vandaag op zijn beurt op de SoundCloud zette. Oh  wacht, dat is waar ook, zoiets kan je embedden. Dit is ‘m:

Mocht u dus onverhoopt gebeten worden door een tarantula, u weet wat u te doen staat. Gauw naar Groninganus om dit wijsje af te spelen. Bookmark deze pagina. Zij kan levens redden!


Naar Peest om Törf te zien

Al een poosje in de smiezen, maar er stond vaak een auto voor. Nu even niet. Middenplantsoen Ploeglaan, Hoogkerk:
dsc06413
Berkjes in het Bunnerveen:
dsc06427
Op de Grote Masloot die er langsloopt een stuk of 25-30 zwanen. Dit zijn er 10:
dsc06437
Door slak? aangevreten vliegenzwam:
dsc06442
Een eindje verder dit eekhoorntjesbrood, versmaad:
dsc06444
Noordsche Veld bij Peest:
dsc06459
Eikenlaan bij Peest:
dsc06460
Ornament aan een muur in Peest: bosarbeiders met paarden voor een wagen vol bomen op een modderweg:
dsc06462
Doel  van de reis was een optreden of openbare repetitie van folkgroep Törf, ter gelegenheid van hun veertigste verjaardag. De eigenhandig gefabriceerde doedelzakkencollectie van Flip:
dsc06467
De jongens speelden verscheidene nieuwe nummers, waaronder een over de veenkoloniale condition humaine, dat ik het mooiste vond:
dsc06470
Geert, Marius, Eddy:
dsc06480-was-96
Het uitzicht in de pauze:
dsc06487
Schrijver dezes bleek bij de tombola de gelukkige winnaar van hun laatste cd, waarop werk staat dat gebaseerd is op teksten van Simon van Wattum. Deze plaat is bijna uitverkocht en wordt niet bijgeperst. Nu had ik hem al en daarom verloot ik hem vandaag over een week onder de mensen die hier bij de reacties melden dat ze ervoor in aanmerking willen komen.


Zes albums van Musica Reservata op YouTube

Cornelis Matsys - boer en draailierspeler 1548

Iemand heeft onlangs zes complete LP’s van het legendarische Musica Reservata op YouTube gezet. De ervaring leert dat die muziek er vrij gauw weer van afgehaald wordt, dus geniet ervan, zolang het kan:

 


Een Ommelander karekiet

Halteweg tussen Sint Annen en Westerwijtwerd, vlakbij de spoorwegovergang. Met dank aan Peter en Jan die wisten wat voor vogel het is, die hier onzichtbaar verscholen in het riet zingt.


Dichtmatig commentaar op de terugkeer van wals en polka

2016-01-14 003

Bron: De Noord-Ooster, zaterdag 1 augustus 1925.


Noordfolk Festival, Veenhuizen

Maakte weinig foto’s op de heenweg en kwam er dus veel te vroeg aan. Kreeg zo nog de soundcheck van Elly & Rikkert en hun backing vocals mee:
2015-08-29 022
Toen werd het even stil en ben ik maar wat rond gaan lopen op het terrein en in de opstallen. Op een beuntje stond een stel ouwe kinderwagens. In zoiets moet ik ooit nog rondgereden zijn:
2015-08-29 024
’t Achtererf, over het veld de ds. Germsweg:
2015-08-29 025
Processie met kaardebollen:
2015-08-29 026
De folk wordt met de paplepel ingegoten:
2015-08-29 027
Buitenspelers: Auke Eringa en Martijn Versteegh van Sidaro:
2015-08-29 028
Binnenspelers: Bert Ridderbos op bouzouki en de prima accordeonist Erik de Jong als opwarmertje – op dat moment was het al warm in de nog maar halfvolle tent, zodat die maximaal werd opengegooid:
2015-08-29 029
Vogels van diverse pluimage bij de Pipowagen:
2015-08-29 037
De grote vogelvrouw is Nienke Busser. Okee, nog maar eentje:
2015-08-29 040
Elly & Rikkert, nu tijdens hun optreden, een aangenaam licht mengsel van oude successen, veel minder bekende verzoeknummers en fonkelnieuwe nummers. Er werd niet geëvangeliseerd, alleen een stukje Leonard Cohen geciteerd, wat absoluut geen dissonant was, integendeel:
2015-08-29 044
Ze hadden er zelf ook duidelijk schik in:
2015-08-29 045
Een van de uitstekende achtergrondzangeressen, twee zusters die al vanaf hun jongste jeugd samen zingen:
2015-08-29 047
Hans van der Lijke – onnavolgbaar woordkunstenaar en droogkomiek, in de schuur. Hij deed het grotendeels in het Gronings, ik vroeg me af hoeveel mensen dat begrepen, maar uit het gelach bleek toch nog aardig wat:
2015-08-29 060
Ook heel mooi, het Mischa MacPherson Trio:
2015-08-29 065
Aandachtig publiek:
2015-08-29 066 was 068
Buiten drie delibererende dichters (Joost Oomen, Egbert Hovenkamp II, Henk Scholte):
2015-08-29 067
Die hun beraadslagingen binnen voortzetten:
2015-08-29 073
De fotogeniekste bleek uiteindelijk Hovenkamp:
2015-08-29 090
Ik zat wel aan mijn muziek- en mensentax, er brak een zonnige, windstille avond aan en ik besloot terug naar huis te fietsen. Bij Norg dit enigszins gehavende Bont Zandoogje:
2015-08-29 108
Vanaf de Onlanden kon je bijna twintig ballonnen boven de stad zien hangen, waarvan dit er enkele zijn:
2015-08-29 112

Met dank aan Frans van Woerkom voor enkele namen die me ontschoten waren.