Rondje Noorddijk – Noordwolde – Ezinge

Bij het Hegepad, Hoogkerk – de vier Daltons:

In de kerk van Noorddijk – gebrandschilderde kat?

Die gebrandschilderde ramen hebben een datering van 1944 en vormen dus waarschijnlijk een remake. De kerk van Noorddijk is zelf mede geportretteerd:

Leeuw met balans:

Oplichtend kastanjeblad bij het koor van de kerk in Noordwolde:

Bij Adorp – trekker met lekke band:

Windwijzer op schuur voorbij Sauwerd:

Daar bij de ijsbaan nog even gekeken naar de opgraving van de slotgracht van de Onstaborg, die een vrij omvangrijk terrein bleek te omgeven:;

Boerderij op De Raken, tussen Wetsinge en Garnwerd:

Een perceel aldaar van stichting het Groninger Landschap is vrijwel egaal geel van de boterbloemen:

Blauwe irissen in een tuintje te Garnwerd:

Tulpen in een bak op de rand van Garnwerd:

Weg tussen Ezinge en Hardeweer, afgeperkt met fluitekruid en hagedoornen heggen:

Hier en dara was al gras gemaaid. Wiersen bij Fransum:

Witte koe bij Aduuarder Voorwerk:

Grazend zwart paard bij Steentil:


Warffum v.v.

Gistermiddag op visite in Warffum. Die wind was nog best fris. Op de heenweg via Winsum en Baflo gegaan:

Kleiwerd bij Slaperstil:

De Reitdiepdijk tussen Dorkwerdersluis en Wierumerschouw:

Oostum 1:

Oostum 2:

Obergum:

Op de terugweg langs Onderdendam, met een zijsprong naar De Vennen, richting Tinallinge:

Koningslaagte bij Noorderhogebrug – helaas geen grutto te zien:


Oldambtster koolzaadrondje

Windmee vanaf station Nieuweschans. Helaas kwam, anders dan vanochtend was beloofd, de zon er niet goed door, in de verte zag je blauwe lucht, maar boven het Oldambt nleven wolken hangen.

Bij Finsterwolde achteruit de polder in (er lijkt daar een dijkrestant te liggen)::

Ook bij Finsterwolde:

Bij het oosteind van Oostwold (oftewel de Goldhoorn):

Zon of niet, de honinggeur was overweldigend. Overal kasten met bijen:

Hier en daar werd al beregend vanwege de droogte, zoals in de polder bij Midwolda:

Bij Midwolda:

Tot dan toe ging het om incidentele percelen, het echte werk, de gele vlakte, begon pas tussen Scheemda en Noordbroek:

Eindje verder:

De imker hier bleef maar aan het opzetten:

Toch nog iets van een Oekraiens contrast:

Nog steeds tussen Scheemda en Noordbroek, maar dichter bij Noordbroek dan bij Scheemda:

Bij Noordbroek nog een kleiner stuk:


Garmerwolde v.v.

‘Ontvellende berk’ bij het noordelijke fietspad in het Stadspark:

Bak met montagemateriaal van de spoorwegen, bij het fietspad langs de Peizerweg:

Kunstwerk Garmerwolde (detail): hond, hok, bal:

In de kerk van Garmerwolde Johan van der Dong met zijn performance Klei-Monologen:

In de kerk exposeerden Johan en zijn vrienden, waaronder Luc Veenstra met stemmige foto’s van kleilandschappen:

Drogende, scheurende klei, ook van Veenstra:

Op de grafsteen van de stokoude dominee Hermannus Sebastiani uit 1672 een wapen met een wassenaar en drie sterren, dat lijkt op het stadswapen van Dokkum:

Terug langs de Oosterhaven in Stad:


Museum Appingedam andermaal bezocht

Na zeven jaar werd het ook wel weer eens tijd om het Museum Stad Appingedam opnieuw te bekijken. Ik kreeg er een rondleiding van vrijwilliger Henk Bolt. En zag andere dingen dan de vorige keer.

Schippersklokje uit de zeventiende eeuw (met een enkele wijzer):

Krukje met gereedschap in de koperslagerswerkplaats, onder in de kelder:

Kanonnetje dat tevoorschijn kwam bij een opgraving op het terrein van de voormalige borg (Oost-)Snelgersma; de wielen zijn er naderhand bij gemaakt:

Bord met de namen van de Damster beurtvaarders op Amsterdam, 1696. Als iemand onderweg was, kwam er een stop in zo’n gaatje rechts:

Jan Gewald (1840-1921?), de blinde stadsomroeper van Appingedam, met zijn vrouw die hem altijd begeleidde en waarschijnlijk ook souffleerde, want bij het memoriseren van de om te roepen boodschappen ging er natuurlijk wel een iets mis:

Raampje met gebrandschilderd glas dat me sterk deed denken aan soortgelijk werk uit 1718 op het koor van de kerk in Noordwolde:

Tegeltableau met schaap (volgens mij zeldzaam, gewoonlijk zie je koeien en paarden, maar geen schapen):

Vrouwenfiguur op een vroegmoderne schouw:

Op zolder het uithangbord van een lokale schoenenwinkel:

In een van de kamers hangt en staat werk van Jan S. Niehoff, dat me deels bekend voorkwam. Zo niet dit aardige wintertafereeltje:

Karel Arkema (1901-1964), De pastorie van Solwerd:

Sip Hofstede (1948-2019), Wijkstraat Appingedam:


Een vrouwenkopje uit de abdij van Aduard

Omdat mijn fietsketting er voor de zoveelste keer binnen korte tijd aflag, ben ik gistermiddag naar Aduard gelopen (7,7 km) om dit prachtige middeleeuwse vrouwenkopje te zien:

Het bouwornament is onlangs gevonden door historicus Jacob Loer, ook geestelijk vader van de 3d-reconstructie van de machtige abdij ter plaatse. Het sierde waarschijnlijk met een hele serie andere, maar soortgelijke kopjes het interieur van de enorme abdijkerk (d.w.z. de echte, gesloopte, niet de veel kleinere voormalige ziekenzaal die nu daarvoor doorgaat). Begin zeventiende eeuw moet het kopje afgekapt zijn van een grotere baksteen omdat het hergebruik van die baksteen in de weg zat, en bij die gelegenheid op een puinstort zijn beland. Deze stort bevond zich vlak tegen een oude perceelgrens, raakte overwoekerd en onder het maaiveld, waar Jacob het vrouwenkopje bij tuinwerk aantrof. Dat het in de afgelopen vier eeuwen zo gaaf bewaard is gebleven, mag gerust een wonder heten. Het lag met het gezichtje naar onderen. Aan de achterkant van het kopje zit wel een beschadiging door tuingereedschap.

Jacob schat dat het ornament uit de dertiende of veertiende eeuw dateert. Het is waarschijnlijk gemaakt in de omgeving van Utrecht. Nadere datering is misschien mogelijk aan de hand van de hoofdtooi. In elk geval is het kopje post- romaans.

Kreeg na het bewonderen van het vrouwenkopje nog een rondleiding door de directe omgeving van Jacobs woning, een vroegere gereformeerde kosterij die gebouwd is op het terrein dat ooit het hart van de abdij vormde. Dit maakt ook deel uit van de wandeling door Aduard met de genoemde 3d-reconstructie die je via een app op je telefoon kunt downloaden. Ook uit later tijd zijn er sporen en zelfs botanische, zoals een hulstboom die stamt uit de periode (tot 1814) dat hier nog het borgje van de roemruchte jonkers Lewe stond:

Uit de tuin kwamen kloostermoppen in meerdere formaten en kleuren tevoorschijn. De hele abdij vormde een soort van stad, die door zijn hogere gebouwen en toren van heinde en verre zichtbaar was in de vlakke omgeving:

Naderhand nog even bij het Kloostermuseum geweest, waar het kopje nog in de collectie zal worden opgenomen. Daar was de rondleider van dienst echter net met een groep bezoekers naar de kerk vertrokken, zodat ik beter een andere keer eens weer kon komen. Dat doe ik dan maar – momenteel is er een tentoonstelling te zien over onderwijs in het verleden.

.


Rondje Harkstede

Paterswolde, laan bij de Schelfhorst:

Aan het eind van de laan:

Een boreling aan de Boterdijk groet de passanten:

Bij Scharmer in de buurt:

Harkstede:

In Engelbert zag ik bij de Olgerweg een dame lopen met op een soort van wandelstok een Goffini kaketoe. Eerst dacht ik dat ik dat hij opgezet was, maar het bleek een levend exemplaar. Het beest was vrij tam, wandelde zonder mankeren over op mijn arm en riep keihard “Hallo” in mijn oor, een groet die we samen meermalen hebben gerepeteerd:

Roodbont blaarkopstierkalfje in het land van boer Diekhoes op de Euvelgunne:

De Terborchlaan naar Eelderwolde:


Rondje Euvelgunne – Lageland

Bij het Droogdok Groningen in de Helsinkihaven werd het logo schoongemaakt:

Dat droogdok in zijn geheel. Ooit was dat ding van de gebroeders Jager uit de Oosterpoort, tegenwoordig is het van een Fries bedrijf:

Men legt zich er toe op varend erfgoed – zoals dit Groninger sleepbootje, de MS Arend:

Een buurman heet Diogenes, om reden:

Aan de andere kant vrijzwevende trappen:

Op naar Euvelgunne, waar boer Thies Dijkhuis nog op zijn post staat:

Zijn melkstationnetje staat er ook nog, zij het nu wel erg overwoekerd:

Bloemenstal in Harkstede langs de weg:

Aan de Lagelandster kant van Harkstede werden aardappels in een vrachtwagen geladen:

Dat gebeurde via een machine die er eerst zoveel mogelijk grond vanaf haalde:

Het Slochterdiep vanaf de IJzeren Klap, Lageland:

Heidenschap was een streek bij Garmerwolde waar het Heilige Geestgasthuis veel grond in bezit had. Door het Eemskanaal zijn streek en kerkdorp van elkaar gescheiden geraakt. Deze bouwval is van de oude boerderij Heidenschap aan het Slochterdiep, die vijf jaar geleden alleen een gat in het dak had, maar sindsdien steeds meer is vervallen:


Kleurrijk rondje Westerbroek

Een Westlander van ruim een eeuw oud bij de Van Hallbrug op het Hoornsediep. Het schip diende vroeger voor het vervoer van groente:

Een welkom voor de nieuwe studenten in Groningen – tegenover het station bij het Groninger Museum:

Nieuwe muurschildering met fictief, samengeraapt stadssilhouet op de hoek van de Mauritsdwarsstraat en de Mauritsstraat in de Oosterpoort. Van links naar rechts de Apenrots van de Gasunie, de Dronkemanstoren met de Jozefkerk, het Academiegebouw, de Martinitoren, het Groninger Forum, het Groninger Museum, iets wat ik niet thuisbrengen kan en de Tasmantoren:

Gemeentelijke schaftkeet bij het Oude Winschoterdiep:

De andere zijde, met een evocatie van de Grote Markt zuidzijde (of Botermarkt), waarbij het Blok de gele kleur kreeg van de Museumtoren:

Ook het Oude Winschoterdiep ligt vol kroos:

Gebouw van autobedrijf aan de Wismarweg (Eemspoort) steekt gunstig af bij de omringende schoenendozen:

Trekkersporen in het natte gras onderaan het viaduct over de A7 voorbij Engelbert:

Pastorielaan, Westerbroek:

Stainkoelen, Rodehaan:

Logo van een bedrijf dat zich ‘Phoenix M-M werf’ noemt, maar dat blijkbaar geen website heeft:

Gideonweg – verkoopkantoor van een bedrijf dat in tweedehands Franse automobielen doet:

Een eindje verder zit een concurrent met een kanariegele Trabant op een platform. Het brikje is voorzien van de ideale snelheid:

Het industriële landschap er tegenover:

Die zwarte gebouwen met oranje balkons links van de oranje Hete Kolen op het Europapark zijn nieuw voor me. De kolenmuur van de verdwenen elektriciteitscentrale is erin verwerkt met graffiti en al:

Op de kolenmuur balanceert een speels oranje hondje als ornament:


Rondje Noordpolder

Huisje bij de Koningslaagte, door ligging en vorm vermoedelijk een voormalig tolhuis:

Stookhut bij de Wolddijk:

Westerdijkshorn:

Prachtkoe bij Bedum doet me denken aan hopjes, vanille en chocola:

De voormalige uitspanning ‘Rust ’n weinig’, helaas nog steeds zonder uithangbord:

Warffum in zicht:

De Noordpolder:

Dijkcoupure met doorkijk naar Warffum:

Op de buitendijk:

Paarden op de kwelder, verderop slikken:

Boven de kwelder de hemel:

Polderlandschap:

Land met stro en huisje in de verte:

Bij het monumentje van de Linthorst Homanpolder in de buurt:

Westernieland, dacht ik:

Of ik de boer even wil waarschuwen, want het is melktijd, ja?!:

De mooie vooraan:

Bij Eenrum:

Klein Garnwerd:

De avond valt bij de Dorkwerderbrug:


Rondje Noordlaren

(Foto’s van gistermiddag, vandaag is het niet veel soeps buiten.)

Leverkruid op de oever van het Omgelegde Eelderdiepje:

Kleinschalige negotie in groente en eieren, Eskampenweg Eelde:

De eierkast apart:

Dorpsgezicht Glimmen, gezien vanaf de Zuidlaarderweg:

Bij Noordlaren:

De vrolijke zonnebloemen op de reiswagen van een ouwe kennis, die sinds zijn pensionering niet meer op de Parade staat:

In de Noordlaarder schipsloot – Berend Botje ging uit varen:

De eigenaar vertelde dat het bootje van een Australisch type was, een Humblebee of zo. Het was een zelfbouwer, er zat voor ruim 2000 euro aan materiaal in. Vraag me nu af of hij me wat op de mouw zat te spelden.

Een oud-Hollandsche wolkenlucht boven de polders aan de lage kant van Noordlaren:

Slootwal, ook daar:

Landschap met hooibalen bij de Osdijk:

Schoolraam met kleuraccenten, Glimmen:

Villa Gelria aan de Verlengde Hereweg in Helpman staat te huur, in vier gedeelten vanaf 278 vierkante meter (het totaal meet 1118 m2):

v


Retour Nieuw Statenzijl

Heen de bijna 55 kilometer met de wind in de rug gefietst. Alleen bij Waterhuizen een bui op de kop gehad en dan nog niet eens de kern ervan. Vlakbij Waterhuizen dit verzopen stuk hooiland:

Bij Hoogezand leek iets in brand te staan. Moeilijk te zeggen wat het was – op de toeschouwers (links) af te gaan was het geen illegale vuilverbranding zoals je die in het weekend – als de milieu-inspectie niet werkt – wel vaker ziet op het Groninger platteland:

De bui waarvan ik het randje had meegemaakt:

De bekende schuur van boer Boon bij Kolham, op het land waar eind jaren vijftig voor het eerst aardgas werd aangeboord:

Gemaal bij het Winschoterdiep tussen Zuidbroek en Scheemda:

Bij een grote boerderij aan de Oude Rijksweg in Scheemda staan deze grafstenen – blijkbaar zit er een steenhouwer?:

Het is jaren geleden dat ik hier voor het laatst langskwam. Bij de jachthaven van Scheemda staat inmiddels een hoogholtje:

Doel van de tocht was een tuinconcert door Linde Nijland en Bert Ridderbos op Nieuw Statenzijl. Ze deden zowel evergreens en meezingers, als werk van Lindes nieuwe plaat Ten Years. Het werd een genoeglijke middag, ook door de inbreng van het publiek:

Na afloop was het lekker zoel en dreef net een bui af. Ik nam het nieuwe fietspad langs de Westerwoldse A naar Nieuweschans, met het voornemen om via de Beerta’s terug te fietsen naar Winschoten of Scheemda, maar onderweg opklimmend tegen A-dijk knapte mijn fietsketting, zodat ik alsnog al in Nieuweschans de trein terug moest nemen. Dat fietspad:

Dijklandschap vanaf dat pad – links de bekende dijkcoupure met schotbalkenhuisje van de Stadspolder:

Schuur met bui:

Terugblik op dezelfde schuur:


Lomperik

Er ontvouwde zich gister een aardige conversatie op Twitter. Iemand uit Eindhoven, Guido de Greef, had hier in Groningen de hoogste postcode van Nederland (9999 ZZ) bezocht, bij de Knolweg onder Stitswerd. Omdat hij beweerde dat hier geen mens woonde, en ik me dat anders herinnerde van mijn fietstochten, ging ik eens bij Google Maps te rade, waaruit bleek dat er inderdaad nog een handvol boerderijen aan de Knolweg staat, die zo te zien ook nog in vol bedrijf zijn. Dat merkte ik dus tegen Guido op, waarna ene Miedema van even boven Leeuwarden erop insprong met een opmerking over Groningers die niet als grap of ironie gemarkeerd was en die ik dus wel moest zien als onaangenaam, kwaadaardig en ziek:

Vervolgens kreeg ik geen antwoord meer en bleek dat meneer me zelf had geblocked! Blijkbaar kon of wilde hij inderdaad niet normaal doen en het ook in eigen hand houden. Uiteraard heb zijn block toen maar beantwoord met dezelfde dienst. Heb nog even gekeken of hij die block van hem nog voor de ‘omstanders’ motiveerde. Dat deed hij inderdaad: ik was een “dramaqueen” in zijn ogen. Nou, dat maakt mij totaal niet uit, daar kan ik wel mee leven.

Waar ik niet tegen kan zijn lomperikken die onder het mom van ‘asperger’ (uit zijn eigen bio) denken maar alles te kunnen uitkramen. Hij komt er dus bij mij niet meer in en de schaamlap ‘asperger’ geldt voortaan als een flinke waarschuwing voor het aangaan van Twitter-conversaties met figuren die zich daarmee denken op te sieren. Bij deze wil ik die waarschuwing ook graag doorgeven: ga nooit zomaar een gesprek aan met een dergelijk figuur: voor je erop verdacht bent, word je onthaald op op volstrekt ongevoelige botheden.


Rondje Vierhuizen

Bij Fransum:

Het betrok bij Electra:

Soepgans op dijk:

Tijdens bui bij Ulrum – het uitzicht vanuit ’t bushokje:

Gevelsteen molen ‘De Onderneming’, Vierhuizen:

Dijkcoupure naar de Westpolder:

Vierhuizen achter de dijk:

Markering speeldomein dorpskinderen:

Bij Zoutkamp – niet eerder gezien: oude eilandkaap omgebouwd tot uitkijktoren?:

Bij de weg naar Munnekezijl:

Koeien op het Oosterzand, om melkenstijd, wachtend tot het hek losgaat:

Landweg bij het Oosterzand:


Rondje Menkeweer – Tinallinge

Reclame glasatelier, Garnwerd:

Hier stond tot voor kort de pastorie van Menkeweer:

Het hek van het naastgelegen kerkhofje:

De schuur van de voormalige pastorie staat er nog, maar wordt eveneens gesloopt:

Gevelsteen uit 1861:

Dampaal aan de Vennenweg naar Tinallige:

De Haantil in de weg naar Warffum:

Terug bij de Vennenweg – een kudde kalveren rent me voorbij:

De kerk van Tinallinge:

Stukje siermetselwerk:

Bemoste grafsteen – de engeltjes zijn nog herkenbaar:

Klok in de kerk op de orgelbeun:

Personificatie van de Hoop met anker – paneel op de kansel (ca. 1660):

Bij de kerkdeur staat een bankje met dit uitzicht:

Kop-hals-rompboerderij bij de Abbeweersterweg, nog steeds Tinallinge:

Er tegenover dit welvende hooilandje: