Nieuwigheden in Openluchtmuseum Het Hoogeland

Was er dertien jaar niet geweest, in Openluchtmuseum Het Hoogeland. Maar nu is er een tentoonstelling over lager onderwijs.

Eerst maar even in de kosterij en het bijbehorende klaslokaal gekeken. Schoolbord:

Voor mij het topstuk op de expositie: een van de drie of vier houten schooltassen:

Dat Garnwerd niet bekend staat om zijn voetballers, is louter te danken aan het schoolplein, dat de aanwezige talenten in de knop brak:

Sommige schoolboekjes blijken pure poëzie:

Alle eendjes:

Naar buiten – dit houtzaagmolentje, de David, stond er nog niet, bij mijn laatste bezoek:

Er kwam net een boer voorbij:

Detail model potschip in het schippershuisje:

Het wasgebeuren:

Interieur (ben vergeten van welk huis):

Exterieur:

In de drukkerswerkplaats was de vrijwilliger net bezig met het drukken van een levenswijsheid:

Vaak vind ik zulke musea de keukens het mooist:

Stilleven van een wrijfsteen met pigment in de ververswerkplaats:

Ook hier staat alles in bloei, wat de charme sterk vergroot:

Ook nieuw voor mij: het TBC-huisje. Zo’n patiënt had alle tijd om de krant te lezen:

Volgende maand wordt er een smederij en fietsenmakerswerkplaats van rond de Eerste Wereldoorlog geopend. Komt dat zien!

Advertenties

Boerderij, Tinallinge

K. kocht een voormalige boerderij op de grens van Tinallinge en Menkeweer en nodigde me uit om te komen kijken.

Dampaal:

Het gewezen kippenhok langs de ree:

Bongerd op sprang:

Levensboom:

Voorkamer:

Maarzicht:

Achter het huis:

Werkbank met oud ijzer:

Geluksvangers (volgens een school onder de hoefijzerwatchers)::

Achter is er een heel bosperceel, een waar vogelparadijs in het lege land:

Het gewezen kippenhok van de andere kant:

Kruis in de rimboe (nee, hier ligt niemand begraven, het is een sierobject):

Veel oud hout in het bosje, de eerste specht heeft zich ook al laten horen:

Omgevallen boom met stapeltjes oude bakstenen:

Terug bij het huis – aangereden haas:

Hoe de boerderij er uitzag voordat de vorige bewoner er kwam wonen:

Met dank aan de rondleider!


Veenkoloniaal toertje

Transformatorhuis op de Kalkwijk, ten zuiden van Hoogezand:

Metaaldetectorist in het veld – in de zeventiende eeuw ging er vrij veel stadsdrek naar deze streek, en er kwam wel eens iets van metaal mee: muntjes, knopen, etc.:

Kiel-Windeweer:

Kiel – bovenlicht met paard:

Klap, Kiel:

De Amshoff:

Wegje achter de Amshoff:

Op de dakruiter staat een windvaan met het wapen van de stad Groningen:

Veenboerderij, nog steeds Kiel-Windeweer:

Schuur werd door afbraak afdak; vraag me af of er geen asbest in die bult zit:

Kielsterdiep:

Annerveenschekanaaal:

Op de kop van dat kanaal staat het Grevylinkhuis (1785):

Het werd volgens de gevelsteen in zestien dagen gebouwd:

Begraafplaats Annerveen, midden in het veld:

Veenboerderij Annerveen:

Jugendstil-dampaal, Oud-Annerveen of Zuidlaarderveen:

Dorpsstraat:

Met kalk bemest land, Zuidlaarderveen:

De vier Heemskinderen zijn er nog of weer, Zuidlaren:

Achter de kerk van Zuidlaren:

Bij Noordlaren in de Oostpolder weinig weidevogels. Toch nog een kievit gezien:

Raar waterplantje in sloot bij De Punt:

Een exoot? Iemand die de naam weet?

Bij de Punt reed ik mijn achterband lek door een scherpe steen op het pad. Band was meteen leeg. Ik besloot verder naar huis te lopen, maar het was een tijdje geleden dat ik op die manier ruim 13 kilometer heb afgelegd. Nu dus behoorlijk stijf in de benen en met beste blaren op de voeten.


Rondje Hoornsedijk – Stad

Onze nieuwe caravan. Trots! :

Het ooievaarsnest aan de Hoornsedijk bleek betrokken door een stel dat er werk van maakte. Helaas was er iets aan mijn camera-instelling verschoven, zodat het moment-supreme niet geheel en al scherp in beeld kwam:

Het stel trok zich in elk geval weinig aan van de herinrichting der polder aldaar – op de achtergrond de veenboerderij die een aantal jaren geleden gerestaureerd werd en zo behouden bleef:

Reiger, azend op iets in de wallekant:

Was me niet eerder opgevallen, dit meisjesportret onder het Van Iddekinge-viaduct (2017):

Het nieuwe onderkomen voor ADO-supporters:

Nee hoor, het Van Mesdagasiel wordt deels opgeknapt:

Een driemensionale droedel van Chihuly onder de blote hemel bij het Groninger Museum:


Lutje hoeske an de diek (2)

Er was de laatste tijd wat meer belangstelling voor het logje over ’t lutje hoeske an de diek, hetgeen erop zou kunnen duiden dat de sloop begonnen was. Vandaar dat ik vanmiddag maar eens naar de Hoornsedijk ging om poolshoogte te nemen. Inderdaad viel vanuit de verte al op dat de skyline ter plaatse er anders uitzag. Voorlopig beperkte de kaalslag zich tot de bijgebouwen op het achtererf, maar of dat afstel van executie betekent voor het huisje zelf, waag ik te betwijfelen:

Op de laatste foto valt op dat de achtermuur van de hoofdschuur naar twee kanten verzakt. Het middendeel met de deuren staat nog wel in het lood.


Naar de bollen bij de Ennemaborg

Dit is MIDWOLDA, ziet daar gintzen staat de kerk,
En hier de hofstee van den raadsheerlyken HORA,
O cierlyk bloemhof daar de Goddelyke flora!
Godts wysheit meine ik, uit een rei van bloemen straaldt,
O aardsche regenboog, die met meer kleuren praaldt!
Als ’s hemels boog; hoe brandt de gloeyende ranonkel
By Persische Yrias, elk krokus een karbonkel
Vertoont als peers en blauw en wit en helder geel,
Wyl purperen narcis hier sluimerd op zyn steel;
De schoone tulpen ook hun vlammig hooft ontluiken
Terwyl de geurge roos op haare scherpe struiken
Te pronk staat. Ziet hier lis dat ’s hemels booge afmaalt,
Ook bloem van eenen dag ver uit Peru gehaaldt;
Den schoonen hyacinth, en geurige filetten,
En witte lelyen, gezicht en reuk hier wetten,
De bloeme van damast, de roode martagom,
Annemos en fiool, de wondre passiblom,
Den Raadsheer met haar kleur en zoeten reuk verblyden,
Zyn oogen feest aandoen, en ’s Heeren handt belyden;
Ja d’alderkleinste bloem in zynen ryken hof,
Op haare blaadtjes voerdt des grooten Scheppers lof.

Bronnen: Het poeem komt uit Quintyn Pabus, Lof der Stadt Groningen (1741) 14; de tekening van Ennema (1772, door mij bewerkt) uit de collectie van RHC Groninger Archieven: 818-9953.


Retour Stedum – kleur op een grauwe dag

Bloementuin even voor Thesinge:

Het is een behoorlijk grote:

Achterin ligt het accent op de zonnebloemen:

Een impressionist zou zich hier de vingers bij aflikken:

Het voortuintje van Angela in Stedum is wat gelijkmatiger qua kleur met zijn vele Afrikaantjes:

Stoppelveld bij Lellens:

Bij Ten Post:

Wat dichterbij: