Kladschilder takelt Stadswapen toe

Het monumentale portaal van voorheen Catz Zuidvruchten aan de Eendrachtskade nz. is recentelijk opgeknapt. Nou ja opgeknapt? De ‘schilder’ kon weliswaar goed overweg met de witkwast, maar had blijkbaar wat moeite aan het werken boven zijn macht, want dit maakte hij van het Groninger stadswapen:

Het goud is nog goed getroffen. De dubbelkoppige adelaar ziet er vrij lomp uit en heeft op gevorderde leeftijd last van klompvoeten gekregen, hoewel dat gewoonlijk een aangeboren afwijking is. Maar bovenal priemt ons het blauw van dat dwarsbalkje in het oog: dat moest groen zijn, maar opdrachtgever noch schilder was daar blijkbaar van op de hoogte.

Advertenties

Hoornsedijk bij avond


Innovatieve flappentapper is nutteloos onding

Op het Hoofdstation van Groningen zat in de buitenlucht een pinautomaat van de ING. Tot er een paar maanden geleden opeens een bret voor zat. Er stond geen enkele verklaring op dat houten bord, dus je dacht dat het ongerief tijdelijk zou zijn en dat die ING-flappentapper wel gauw terug zou komen. Lauw loene, hij was weg en bleef weg en naderhand mag je dan via wat googelen vernemen, dat de ING het leeuwendeel van de pinautomaten uit onze Stad heeft verwijderd, zogenaamd uit angst voor plofkraken.

Er kwam wel een andere pinautomaat voor terug, eentje van de GWK (GrensWisselKantoren), zo zag ik vorige week in het voorbijgaan. Vanmiddag wilde ik die dus maar eens uitproberen, want zonder contant geld op zak lopen, dat vind ik een vervelend gevoel. Dus op naar die GWK-flappentapper. Ik doe mijn pinpas in de gleuf en toets mijn pincode in. Geheel volgens de verwachting verschijnt de bevestigingsvraag ‘OK ?’ op het scherm. Maar dan begint het zoeken, het grote, geheel en al compleet vergeefse zoeken naar de OK-knop. Links een rij blikken knoppies met brailletekens. Rechts een stel blikken knoppies met brailletekens. Geen normaal beletterde knop te vinden! Op het scherm verschijnt niets Ze hebben er [knetterende vloek] een flappentapper voor blinden van gemaakt!

Onderhand moeten er toch heel veel niet blinden hulpeloos voor dit apparaat hebben gestaan. Mensen die vervolgens zijn afgehaakt zonder geld. Leuk ook voor de broodjeszaken en andere winkels op het station. Die gaan dit merken aan hun omzet, want veel mensen, vooral ouderen, betalen nog steeds liever met tastbaar geld, dan door contactloos of handmatig te pinnen.

Voor de doelgroep van blinden is deze ‘innovatie’ eveneens nutteloos. Vanwege de sociale veiligheid zullen veel blinden immers liever binnen hun geld willen pinnen, dan in de buitenlucht. We zitten hier dus met een pinautomaat, die binnenkort gaat verdwijnen, omdat praktisch niemand er gebruik van maakt.

Nederland zit vol met managers bij wie het woord innovatie in de mond bestorven ligt, maar die nog nooit over de consequenties hebben nagedacht als ze iets nieuws invoeren. Slechts zelden brengen zulke mensen wezenlijke verbeteringen aan. Ze zijn volstrekt nutteloos en overbodig.


Opkomende bui

Door de hitte had ik al weinig puf om te fietsen, maar toen ik die zeer donkere lucht zag, besloot ik met de bus te gaan. Vanuit de bus is dit de parkeerplaats bij de Hoogkerker suikerfabriek. Het loopt tegen half vijf en de wijkmarkt wordt al opgedoekt:

Iets lichter was het bij de brug:

In de stad op weg naar een afscheidsreceptie – bij de Westerhaven waaide het even fors en vloog er van alles door de lucht, maar bij het museum stond er nauwelijks wind:

Boven de Herestraat was het weer lichter:

De hoosbui bleef uit, ook in Hoogkerk. Terwijl onze gaanderiij eerder deze week volledig blank stond, staan er nu enkele plasjes.


Vrijgezellenparty op barbecueboot

Kwam van het station en reed tegen de Werkmanbrug op, toen ik een glimp hiervan ontwaarde:

Het vrijgezellenfeest moet gezien de gezichten nog op gang komen. Het vaartuig ook, want de kapitein heeft de kap van de buitenboordmotor eraf liggen en houdt zoiets als een borsteltje in zijn ene hand. Met de andere hand krabt hij zich op de bovenlip. Of het nog van varen kwam, is onzeker.


Stadspark


De gebrandschilderde ramen van de WEEVA

Dankzij een tweet van Pauline Broekema ontdek ik dat ik een serie foto’s, gemaakt in 2007 van de gebrandschilderde ramen in het Martinihotel, hier nooit geplaatst heb. Tijd om dit alsnog te doen!

Oorspronkelijk stond op deze lokatie aan het Groninger Zuiderdiep de Volksgaarkeuken, een laag gebouw uit 1871. In 1930 werd dit gemoderniseerd en hernoemd tot het Woon- en Eethuis voor Allen, onder Groningers beter bekend onder zijn  afkorting WEEVA. Volgens een van de ruiten werden de ramen geplaatst bij het 70-jarige bestaan van deze “inrichting”. Dat jubileum zal slaan op de Volksgaarkeuken – de ramen dateren derhalve uit 1941. Verder is er heel weinig documentatie over te vinden, zelfs de maker is onbekend, iets wat mogelijk samenhangt met de tijd dat ze vervaardigd werden. Ze hebben als onderwerp de manier waarop voedsel tot stand komt en met een portie onwelwillendheid zou je kunnen zeggen dat er een bloed- en bodemgeest uit spreekt. Aan bod komen fruitteelt, akkerbouw, jacht en visserij – merkwaardigerwijze ontbreekt echter de veehouderij. Of zouden die ramen verdwenen zijn?

Fruit – appels plukken:

Fruit – het wegbrengen van appels:

Fruit – peren plukken:

Fruit – peren wegbrengen:

Fruit – druiven, perziken, appels en een enkele peer, schenkkan en kaas:

Hetzelfde fruit, nu met een pompoen en een ham:

Groente – kolen:

Groente – wortels:

Groente – kolen, wortels, prei, uien, tomaten en knoflook:

Akkerbouw – ploegen:

Akkerbouw – eggen:

Akkerbouw – zaaien:

Akkerbouw – zichten:

Akkerbouw – aardappels poten:

Akkerbouw – aardappels rooien:

Jacht:

Jacht – opvliegende eenden:

Jacht – gevogelte:

Jacht – edelherten:

Visserij: