Rabenhaupt naar meer waardige plek

Van een echte onthulling kon natuurlijk geen sprake zijn, omdat iedereen het beeld allang kende, zij het van een andere plek: de pishoek onder de burgemeesterskamer in het stadhuis waar iedere morgen de reinigingsdienst grote schoonmaak kwam houden. Maar nu is die ellende voorbij en bevindt Rabenhaupt, de verdediger van onze goede stad tegen de smeerlap Bommen Berend, zich aan de zuidkant van het Goudkantoor op het Waagplein. Hij zit nog even achter een stad-Groninger vlag, maar mag straks weer naar het zuiden kijken, waar de vijand vandaan kwam:

De veurzitter van Volksvermaaken, hield een praatje. Zijn club regelde deze nieuwe, meer waardige plek, maar ging daarbij absoluut niet over één nacht ijs. De preses  had bij de zoektocht model gestaan voor fotomontages van de alternatieve locaties, dit vanwege zijn sterk met Rabenhaupt overeenkomende postuur:

Bij trommelslag werd de verwijdering van het dundoek aangekondigd:

Het moment suprème – het weghalen van de vlag door de burgemeester en een paar kinderen:

Rabenhaupt leek zelfs een tikje tevredener te kijken dan op zijn vorige plek, maar dat kan verbeelding zijn:

Weet als kniesoor niet of die helmen wel helemaal 1672 zijn:

Het kinderkoor zong nog een Rabenhauptdeun, waarvan de componist ook aanwezig was:

En als beloning kreeg de burgemeester een mooi boek:

Filmpje OOG-TV.


Collega kreeg lintje

Onze collega Harry Timmer (72) is vandaag Ridder in De Orde van Oranje-Nassau geworden.

Hij werkt al vanaf 1995 als vrijwilliger voor de Groninger Archieven, de laatste jaren in toenemende mate voor de website Alle Groningers, waarin alle Groninger akten van geboorte (tot 1917), huwelijk (tot 1942) en overlijden (tot 1967) handzaam samengevat zijn. Die site, zo lezen we in het gemeentelijke persbericht met de motivatie voor Harry’s lintje,

“is onmisbaar geworden voor iedereen die geïnteresseerd is in zijn Groningse ‘roots’ en heeft per jaar gemiddeld 100.000 bezoekers.”

Waar Harry zich vooral mee bezig houdt is het verwerken van correcties die door de gebruikers van de site aangedragen zijn. Ook spoort hij zelf wel systematische fouten op, met gerichte zoekopdrachten. Mensen die reageren krijgen altijd een berichtje en zo “zorgt hij voor het publieksvriendelijke imago van het Regionaal Historisch Centrum Groninger Archieven”. Dit werk doet hij zeer gewetensvol. Daarnaast begeleidt hij vanuit het archief cliënten van de Noorderbrug die er parttime werken. Als hun mentor is hij geduldig en tactvol:

“Hij slaagt er in om voor elke cliënt een persoonlijke aanpak in de begeleiding en de keuze van de werkzaamheden te vinden. Dit resulteert in een substantiële bijdrage van de cliënten aan het project. Daarnaast geeft hij de cliënten het gevoel als volwaardige medewerker te worden beschouwd. De manier waarop hij hierin slaagt verdient groot respect.”

Naast zijn vrijwilligerswerk op het archief is Harry Timmer actief voor de Nederlandse Genealogische Vereniging, afdeling Groningen.

“Samenvattend kan worden gezegd dat de heer Timmer al meer dan 20 jaar de drijvende kracht van de prestaties van de Groninger genealogie is. Elke dag, ook in het weekend, houdt hij zich bezig met dit werk, zijn grote passie. Daarmee is hij een goede ambassadeur voor de Groninger Archieven en de Groninger genealogie.”


Windmeerit Nieuweschans

Badhuisplein in de Badstratenbuurt, stad Groningen:

Blauwe haan, maar niet van Tiktak – Klein Martijn, stad Groningen:

Stapels pallethout, Duinkerkenstraat, Groningen:

Langs het Winschoterdiep bij Waterhuizen:

Een Weissenbruchje – de molen van de Onnerpolder:

De paardebloemen worden naar het schijnt zeldzaam. Je ziet ze nauwelijks meer in weilanden, alleen nog op bermen en slootwallen. Een mooi tuiltje:

Kropswolderbuitenpolder:

Een selfie bij het Achterdiep, Sappemeer-Noord:

Hoogholtje over het Achterdiep, ook daar:

Sapmeerster verzamelt oude reclame:

Achterom kijkend:

Scheemda, schuur met doorleefde achtermuur:

Midwolda, keuterijtje:

Net als het voormalige gemeentehuis van Hoogkerk, staat dat van Midwolda te koop:

De Goldhoorn tussen Oostwold en Finsterwolde:

Klinkerweg Finsterwolde:

De kerk van Nieuw-Beerta:

Het koolzaad begint te bloeien, richting Drieborg:

Geen spetje gehad, onderweg, tot station Nieuweschans waar een flinke bui loskwam. Vanuit de trein zag ik ook een bui boven de stad hangen:

Gelukkig dreef die bij aankomst al voorbij:


In iedere tuin een ton

Wilde vanmiddag een flink eind fietsen maar vond het ter hoogte van de Reitdiepwijk te grijs, fris en winderig en maakte er maar een lui rondje stad van. Was helemaal vergeten dat het bloemetjesjaarmarkt was, een smoordruk evenement dat ik het liefst mijd. Op de hoek van de Vismarkt maakte dit stel met kortingsbonnen reclame voor regenwatertonnen:


Begin van het einde

Dit is het begin van het einde. De dam is klaar en ze zijn nu begonnen aan de weg door de weke veengrond naar het nieuw te bouwen crematorium:

De bouwer van deze nuttige voorziening heet Respectrum, een naam die me straks voer voor cryptogrammenmakers lijkt. Respectrum noemt zich “een nieuwe speler in de uitvaartbranche”, wat me vagelijk tegenstrijdig in de oren klinkt:

Het crematorium in dit stukje Kop van Drenthe gaat dus Ommeland en Stad heten. Opdat u weet waar de doelgroep woont.

Niet dat ik nu zoveel crematoria heb gezien (slechts drie, in Groningen, Assen en Drachten), maar het gebouw lijkt me voor een crematorium vrij standaard:

Alle voorzieningen, zoals parkeerterrein, zijn dat ook. O ja, er komt een strooiveld naast. Of dat ook vanzelf spreekt, zou ik niet weten. Van bovenaf komt het een en ander er zo uit te zien, daar naast de Bruilweering. Een meanderend beekje loopt onder het complex door:

De voorlopige werknaam van het beekje is: Styx.

En dit dan op anderhalf à twee kilometer afstand van mijn woning. Ik kan er desnoods kruipende heen (mits nog levend).

Bij de bouw willen ze erg duurzaam te werk gaan, maar ik hoop van ganser harte dat ze dat daarna niet zo ver doordrijven dat dit nog leidt tot een sub-optimale lijkverbranding. Ten opzichte van mijn woning zit het nieuwe crematorium namelijk precies op het zuidwesten, zoals u weet de heersende windrichting. Maar enfin, als het ’s winters naar barbecue begint te geuren, dan weet je meteen dat er iets niet goed zit. Dat overkwam een oud-klasgenoot van mij, toen die in 1974 in Groningen ging studeren en op studentenflat Selwerd III kwam te wonen, onder de onmiskenbare rook van het crematorium.

Heb zo’n idee dat hier mijn crematie zal plaatsvinden. Hopelijk zijn de kinderziektes er dan uit. Ben er ook nog niet helemaal klaar voor, zo heb ik het programma nog niet rond, er staan vooralsnog slechts enkele onderdelen vast:

  1. Een paar minuten merelzang;
  2. The Cliffs of Doneen van Christy Moore of Planxty

IJsco bij der A

Om precies te zijn bij de Eelderbrug:


Huize Tavenier

De gewezen kraamkliniek, waar duizenden Groningers geboren zijn, nu opeens volop in de bloesem: