Spoorvernieuwing westkant Stad

Op het Hoofdstation in Stad maakt men van de gelegenheid gebruik om de overkapping van de meest westelijke perrons, nabij het Emmaviaduct, te vernieuwen:

Blik vanaf de spoorwegovergang Peizerweg richting Emmaviaduct: één grote zandbak:

In Hoogkerk zijn ze dan al een stukje verder. Blik op de bouwplaats aldaar voor de lokale verdubbeling van het spoor Groningen-Leeuwarden. De rode kraan staat bij de spoorwegovergang Zuiderweg die nu een paar weken buiten gebruik is:

Je kunt al goed zien waar het tweede, parallelle lijntje aftakt van het hoofdspoor:

Er nu even recht boven. Tussen de kraan en de grijze bult links zal station Hoogkerk gedacht zijn:

Met enig geduld kan je er vast wel aardige filmpjes maken, vooral ook volgende week aan het eind van de middag, als het vanwege de wintertijd een uur vroeger donker is en al die groene mannetjes onder bouwlampen (en in de regen) moeten werken:

De blik wat zuidelijker. De appartementen in die foeilelijke flat worden straks een stuk duurder:

De spoorverdubbeling zorgt voor extra lichaamsbeweging. Normaal is het voor mij 2 kilometer fietsen naar de Appie in Hoogkerk City, nu 4 (via Bangeweer en Johan van Zwedenviaduct). Hopelijk hebben ze het karwei af in de toegezegde tijd:

Advertenties

Ubbo Emmiusstraat, tussen de middag


Werfwagens met kersverse graffiti

Bij de uitgang van de fietstunnel van de Smirnoffstraat naar de Curacaostraat stonden gistermiddag twee werfwagens.

Ik zag hier in de tunnel op zondagmiddagen al vaker graffiti-artiesten in de weer – ook nu rook het weer naar verse verf. De bussen op de treeplank bevestigden dat hier net iets was gemaakt, mogelijk door Dik Oul en Veenliek:

Deze wagen werd omstrengeld door een monster, bereden door een roze kat. Dit poezebeest kon spreken:

Zij het ene beetje eentonig. Intussen poseerden, als ik mij niet vergis, de maaksters voor hun creatie:

Een fraaie vis op de andere wagen:

Op de keerzijde van het monsterportret bleek dat ’t monster gekieteld of gemarteld werd:

De versiering van de andere wagen was conventioneler, afgezien van die vis:

Hierop ook aandacht voor typografie:

De een of andere comic-held met illegaal vuurwerk:

NB: de werfwagens maken deel uit van een vrije graffiti zône. Zie de uitzending van OOG TV van vandaag (helaas nog niet op YouTube).


Rondje Ezinge

Leegkerk, bij het Tichelwerkpad:

Forse zwavelzwam of boskip (dank, Frans van Woerkom) op populier die al eerder een stevige tak liet vallen:

Geiten op slootwal bij de Zijlvesterweg, Leegkerk:

De jonge Held:

Bij Dorkwerd:

Langs het Reitdiep:

De wandelroute Om de Noord liep langs Wierumerschouw, waar plein-air schilders in de trant van de Ploeg hun werk vertoonden:

Links een dorpsgezicht dat aan Garnwerd doet denken, maar het niet is. De schilder rechts negeerde opzichtig de hier liggende schepen:

Joeswerd, Feerwerd:

Ook daar begon de herfst:

Boerderij bij Ezinge:

Entree met ginkgo, Ezinge:

Wegje dat het land invoert, Ezinge:

Dorpsgezicht vanaf dat landweggetje:

Op de terugweg over de Walfridusbrug met deze stencilgraffiti op de boog. De adelaar is naar een Amerikaans model en eenkoppig, anders dan de Groninger arend. De naam van het clubje is Italiaans. Feitelijk vormen logo en naam dus een manifestatie van zelfhaat:

Feestvarken in de fietstunnel tussen de Smirnoffstraat en de Curacaostraat:


Zuiniger kunnen we het niet maken

Aan de Trompsingel, links van de Oosterpoort:

Het was onmogelijk om op welke andere letter dan ook te beknibbelen, zonder dat dit een armoedige indruk gaf. En dus bezuinigden ze maar op de o’s. De o was weer de dupe, de calimero van het alfabet.


Laatste stukje Drachtster tramlijn verwijderd

Het viel me vanochtend al op: een zware gele machine op het laatste stukje doodlopende spoor langs de Peizerweg. Vanmiddag laat bleken alle bielzen en sporen verwijderd:

De blik naar het oosten:

De blik naar het westen:
Ruim vijf jaar geleden werd het spoorlijntje, ooit aangelegd voor de NTM of Drachtster tram, nog opgeknapt. Het fungeerde toen nog af en toe nog als opstelstrook voor het rangeerterrein bij het station. Van die functie getuigt nog een mooie, winterse foto. De laatste jaren heb ik geen trein meer op het spoor zien staan. Wellicht dat men ’t daarom tijd vond, het op te ruimen.


Naar Steenwijk

Voor een zaterdag vroeg op. In de Folkingestraat poetst een duif zijn veren:

Bij de ingang van de voormalige V&D in de Ebbingestraat staat een bord voor een nieuw bier. Aan het behoud van het gebouw op dat bord heb ik indertijd, medio jaren 90, het mijne mogen bijdragen. Grappig dat er nu een biersoort naar genoemd is:

Bij de Beren:

We gingen naar Steenwijk, naar de presentatie van een boek en de opening van een gelijknamige tentoonstelling: ‘Raggers rond de Baarg’. Zowel in het boek als op die tentoonstelling staan de gebroeders Kuiper centraal, beide geboren op de Steenwijker kant van de Bisschopsberg, op de grens van Drenthe.

Dit is het zelfportret van Henk:

Van de twee was hij de betere schilder, zoals in dit dorpsgezicht:

Of in dit korenveld:

Het werk van zijn broer Geert, is juist sterker in het grafische, zoals in ‘Heidebrand’, dat de angst voor het naderende vuur bijkans voelbaar maakt:

Of in deze ‘Herinnering aan de herhalingsoefening’ uit 1931:

Beiden waren het verdienstelijke amateurs, ander werk is zwakker. Toch, als zulke kerels eens een kunstopleiding hadden kunnen volgen, wat zou er dan wel niet van geworden zijn?

Na de bijeenkomst via Kallenkote naar Wapserveen, waar we uitstapten bij De Olde Fabriek, dat wil zeggen de voormalige zuivelfabriek waarin nu een restaurant met aanschuiftafel zit, al kan je er ook gewoon koffiedrinken of lunchen. Er stond een stapel kaasplanken buiten. Henk zag meteen handel::

Voor betreding van dit restaurant moeten de telefoons uit, een heel verstandige maatregel die de conversatie bevordert::

Binnen waren er verscheidene elementen die aan de oorspronkelijke functie van het pand herinnerden, zoals een kastje met kaasmakersmedailles, zowel van  Nederlandse Zuivelbond:

Als van de Drentse variant voor coöperatieve zuivelfabrieken: