Zilverreiger bij het Hegepad


Deze was niet zo schuw, vanochtend. Hij maakte een rondje door het water en liet vooral zijn rug zien, wat ik bar weinig voorkomend vond, maar hij vloog niet weg.

Advertenties

Nooit gedoken is altijd mis

Meende eerst dat het visdiefjes waren, maar naderhand leken het me toch andere meeuwen die om een uur of vier, half vijf af en toe bijna biddend zaten te vissen in de tochtsloot langs het Hegepad:


Spreeuwen houden het voor gezien

Vanochtend in de Johann Faberlaan. Ze voelen de bui al hangen. Het wordt ze nu echt te koud:


Varkenslandje, Eelderwolde

Het omsloten stukje land, bij de Groningerweg even voorbij de brug rechts, leek nog niet zo lang geleden gemaaid. Het lag er bezaaid met dikke vlokken hooi. Er liep een kleine kudde varkens in rond, die met hun snuiten onder de vlokken hooi wroetten en zich daarbij door niets en niemand lieten afleiden. Ook door mij niet. Kennelijk waren ze belangstelling wel gewend en was hun voedsel, of dat wat ze onder het hooi dachten te vinden, oneindig veel interessanter. Ik vroeg me bijna af of er misschien truffels zaten. De varkens intussen, waren van een soort dat je ziet op schilderijen van Pieter Breughel en Jeroen Bosch:


Poedelende mussen

Vgl.


Onaangedaan schaap

Vanmiddag in Lagemeeden – terwijl de wind vlakbij haar oren een groot stuk plastic laat klapperen, staat dit schaap flegmatiek te kauwen tegen een muurtje. Een paard zou allang de benen hebben genomen.

 


Buxusmot nu ook in Hoogkerk

Dit vlindertje had ik nog niet eerder gezien. Het blijkt de buxusmot. Een invasieve soort – een jaar of twaalf kwamen de eerste over uit Korea om zich vol te vreten aan de buxushaagjes, die nu zo in de mode zijn in tuinen.

Volgens een nieuwsbericht van de Vlinderstichting kwam hij vorig jaar ten noorden van de IJssel nog niet zoveel voor. Sporadisch in Overijssel, Drenthe en Friesland, alleen wat meer in Oost-Groningen. Ten westen van de stad Groningen echter nauwelijks. Dat lijkt nu te veranderen.

Het beestje heeft geen natuurlijke vijanden. Men hoopt nu dat kauwen, kraaien en mezen het als voedsel gaan zien. Ik weet niet, buxus is giftig, de rupsen van de vlinder zullen immuun zijn voor dat gif, maar dat geldt toch niet voor de jongen van genoemde vogels die dat gif via de rupsen binnenkrijgen. Als al die jongen doodgaan, overleven op den duur alleen de kauwen, kraaien en mezen die vies van buxusmotten zijn. Hoe zou dat eigenlijk in Korea zijn gegaan?