“Ecoloog” vindt dat hij zijn hond best mag loslaten in de Onlanden


“Het weer wordt beter en dus neemt helaas ook in De Onlanden de verstoring door loslopende honden en foutografen weer toe”, aldus een tweet van Natuur in de Onlanden op 12 maart. En in een follow-up, dezelfde dag: “Ziet u verstoring van de Natuur in De Onlanden? Spreek de persoon aan of geef het door aan de beheerder. Tip: maak foto’s ter identificatie.”

Ik had al wat twijfels bij deze oproep, maar als je mensen maar beleefd aanspreekt, dacht ik, dan zijn ze vast wel vatbaar voor rede. Broedseizoen immers, een redelijk mens wil dan geen vogels verstoren. Trouwens ook geen andere dieren, zoals otters.

Inderdaad bleken twee van de drie loslopende hondenbezitters die ik vanmiddag in de Onlanden aansprak van goede wil. Ze riepen hun hond bij zich en lijnden deze aan. Wat mij dan tevreden gestemd verder doet fietsen, hoewel ik best weet dat de lijn soms weer losgaat zodra de bemoeial uit zicht is.

De derde hondenbezitter was van een ander gehalte. Ik kwam om een uur of zes over de Zanddijk uit de richting Peizerwold en was van plan de Weringsedijk richting Hoogkerk te nemen. Op de hoek zag ik een soort van lichtbruine wetterhoun of airedale in het riet rondstruinen, nog redelijk dichtbij de weg, maar toch: onaangelijnd. Uit de tegenoverliggende richting kwam een vrouw aangelopen, maar die liep de hond voorbij zonder dat ze naar hem omkeek, of dat de hond haar volgde. Dus vroeg ik de man en de vrouw die bij het richtingenbordje stonden te praten, of de hond misschien van hen was.

“Ja” zei de man. “Wat dan?”

“Och”, zeg ik, “zou u die hond astublieft willen aanlijnen?”

“Waarom dan?”

“Nou, het is broedseizoen, een hond die in het riet struint verstoort de vogels”, zeg ik.

Hij weer: “Mijn hond gaat niet achter vogels aan”.

Ik zeg: “Dat heb ik wel meer gehoord, maar toch”.

“Nou”, zegt hij, “Ik ben ecoloog meneer”. Hij wees achter zich om die bewering geloofwaardig te maken: “Daarginds zitten kemphanen en ik hoorde ook drie roerdompen en die hebben absoluut geen last van mijn hond.”

“Jaja,” zeg ik, ik heb ook een roerdomp gehoord, maar toch is het beter dat u uw hond aanlijnt. Mag ik een foto van u maken?”

“Ja” zegt hij. Terwijl ik de foto neem: “En wie bent u, als ik vragen mag?”

“Ik ben Harry Perton”, zeg ik. “En wat is uw naam?”

“Ik ben Ilco van Woersem”, zegt hij. Hij wees in de richting van de Groningerweg, Peizermade. “Als daarginds nu een bordje had gestaan, dan had ik mijn hond aangelijnd, maar er stond geen bordje.”

Dat nu, vond ik een vreemd argument voor iemand die zich ecoloog noemt. Of je weet alles van de natuur en kunt tevens extreem goed met waterhonden omgaan, of je beroept je op de afwezigheid van een extern verbod. Hoewel ik dus alweer op de fiets was gestapt, maakte ik nog even rechtsomkeert.

“Ik vind het vreemd dat u zich op de afwezigheid van een bordje beroept, terwijl u als ecoloog zou moeten weten wat het effect van een rondstruinende hond op vogels is”, zeg ik, als ik weer vlak bij ze sta. “Trouwens, de afwezigheid van zo’n bordje ontslaat u als nog niet van uw morele plicht.”

“Er zijn mooimakers en er zijn moemakers”, zegt hij, “en u bent een moemaker”. En met een veeggebaar met zijn hand van zich af: “En nu wegwezen”.

“Nou”, zeg ik, ik sta hier op de openbare weg en laat me niet door iemand van jouw soort wegsturen.”

“Mijn soort?”, vraagt hij.

“Ja”, zeg ik, “Jij bent van het soort klootzakken dat zich beroept op de afwezigheid van bordjes, bordjes die het eerst zèlf heeft weggehaald.”

Dit had ik natuurlijk niet moeten zeggen; dit loste niets op, maar goed, ik was toch al betiteld als een moemaker.

“Dus u begint te schelden?, zegt hij.

Hij begon natuurlijk zelf met schelden, maar enfin. Ik zeg: “Mensen die hun honden los laten lopen in natuurgebieden zijn in mijn ogen klootzakken”.

En daarmee was onze conversatie wel uitgeput. Ik ben weer op de fiets gestapt en heb mijn hand nog even ten afscheid opgestoken met het vaste voornemen om dit verhaal hier op te schrijven.

Eenmaal thuis, blijkt dat hij géén valse naam opgaf. De titel ecoloog is wellicht wat hoog gegrepen, gezien het “Ing.” voor zijn naam, maar meneer Ilco van Woersem werkt wel degelijk bij een ecologisch onderzoeks- en adviesbureau, te weten Ecologica te Maarheeze (vlakbij Eindhoven).

Rest nog de vraag: als een “ecoloog” zijn hond in de natuur mag laten struinen, waarom zouden anderen dit voorbeeld dan niet mogen volgen?

Ben nu inderdaad finaal genezen van het aanspreken van mensen. Dat kost me veel te veel gemoedsrust. Heb geen zin in een hartaanval of beroerte. Laat er maar gewoon toezicht komen, die voelbare bekeuringen verstrekt, graag te verdriedubbelen voor zogenaamde ecologen.


Rondje Peize

Narcissus de scholekster:

Dood riet, Omgelegde Eelderdiepje:

Fouragerende zilverreiger, Onlanden:

In de Onlanden achter Peize heb je een intrigerende verhoging in het landschap met wat andere bomen dan de gewone elzen en wilgen:

Eenden op hun paasbest:

Buizerd boven mijn hoofd:

Een waardig kampioen:

Stoppelveld bij het Achterstewold, Peize:

Qua schrikdraad weinig effectieve afrastering:

Achterstewold – kat en muis op rand van erf:

Anemonen op slootwal, Bommelier:

Onlanden bij Roderwolde – wulp:


Ommetje Sandebuur

Ingevroren bellen methaan uit het veen onder een sloot aan de Hamersweg, Peizermade:
dsc07634
Onlanden, samenscholende eenden op ijsvlakte.  Op de achtergrond Nieuw-Eelderwolde:
dsc07650
Uitgebloeide wederik met verijsde rijp:
dsc07660
Terwijl het Peizerdiep bij de stuw dichtgevroren was, lag er in deze Onlander slenk nog open water:
dsc07666
Bij een van de bruggen in de Hooiweg zaten vogelaars te koekeloeren naar een winterse roerdomp:
dsc07678
Ganzenvlucht boven Roderwolde:
dsc07681
Bij Sandebuur:
dsc07690
Achtererf in Sandebuur:
dsc07695


Rondje Peize, Eelde Hoornsedijk

Onlanden – de hoogzit van Natuurmonumenten:
dsc07551
Koeien bij Peize gebiologeerd door iets onbekends:
dsc07562
Eelderdiep bij de Peizerhorst:
dsc07565
Samenscholing van eenden:
dsc07566
Dampende paarden bij de boerderij van Natuurmonumenten onder Eelde:
dsc07581
Hoornsedijk, het stukje van Hemmerwolde:
dsc07586
Reiger onderaan de diepswal van het Hoornsediep heeft al niet meer de fut om op te vliegen:
dsc07594
Helpermolen, Paterswoldsemeer:
dsc07596


Rondje Oostwold

Onlander Dijk – riet, riet en nog eens riet, maar een vogel zie je niet:
dsc07527
Wel een dwergmuis in de top van zo’n stengel gezien, maar het beestje klom zo rap naar beneden dat ik mijn camera niet op tijd paraat kreeg:
dsc07530
Het voormalige Stobbenven achter Roderwolde leek onder water te staan, maar dat was optisch bedrog:
dsc07532
Het effect van wat dichterbij:
dsc07533
Oostwold, graffiti op schuur:
dsc07534
Kerkewegsbrug over het Hoendiep:
dsc07544
Els langs de weg:
dsc07545
Boerderij en loze hoogspanningsmast bij Den Horn:
dsc07546


Rondje Peize

Peizermade, Onlanden:
dsc07461
Achterstewold, Peize:
dsc07467
Groningerweg, momentje dat de lage zon er vol doorkomt en alles in een okeren gloed zet:
dsc07469
Eindje verder, ik denk “Wat zit daar voor soepkip op die paal”, blijkt het een van voren nogal witte buizerd, die weinig schuw was en eerst heel rustig bleef zitten:
dsc07472
En pas opvloog toen een passerende automobilist het nodig vond om te toeteren;
dsc07473
Bij de Stenhorstdijk:
dsc07475
Onlanden bij Roderwolde  – zilverreiger:
dsc07485
Bij de stuw in het Peizerdiep achter Peizermade (het dorp):
dsc07495


Rondje Lieveren

Had al een tijdje geen roofvogel meer gezien. Nu drie op een kilometer fietsen. Boven de Onlanden een torenvalk en een kiekendief. Het rijtje begon met deze buizerd bij Peizermade:
DSC02702
Langmadijk – poging tot rastaficering van Haflinger lijkt mislukt:
DSC02713
Langmadijk – jonge zwaluw:
DSC02717
Onlanden – simultaan jagende blauwe en zilverreiger:
DSC02735
Bij Roderwolde:
DSC02746
Kanoërs op weg naar het Waal – de vrouw op de voorgrond moest zich door het riet heen worstelen:
DSC02748
Een stuk of vijftig zwaluwen in een boom aan de Drentsedijk achter Peize:
DSC02760
Japanse Duizendknoop in een berm van de Winderweg bij de Peizerhorst. Plant ziet er in bloei mooi uit, maar het is een vervelende woekeraar die heel moeilijk weg te krijgen is:
DSC02780
Rijpende appels bij Winde:
DSC02794
Ezelsveulen bij Winde:
DSC02800
Bij Winde:
DSC02806
Hetzelfde keuterijtje van veel verdere afstand:
DSC02812
Hooglander stier bij de Nijlandseweg:
DSC02829 was 35
#dtv – zijn deze eetbaar?
DSC02840
De eikels zijn nog groen:
DSC02846
De Veenkampen, vlakbij Lieveren:
DSC02853
Bij de vistrap tussen Lieveren en Roden:
DSC02860
Van die vistrap tot de Weehorsterbrug langs het Oude of Lieversche Diep gelopen. Het gras langs die beek viel blijkbaar zeer in de smaak:
DSC02874
Uitgebloeid leverkruid
DSC02886
Bij de Weehorsterweg nog kamille en ? :
DSC02889
Jubelend paar bij Foxwolde:
DSC02891
Roderwolde:
DSC02892
Roderwolde:
DSC02897
Onderweg in totaal een stuk of tien, vijftien ooievaars gezien. Dit exemplaar liep rond op de Stobbevenne bij Sandebuur:
DSC02902