Herbestemd Lutje Potje

Langs de weg in Westernieland:

Een herbestemd lutjepotje. Een Gronings babyhuisje, gevuld met zakken aardappels van het ras Doré, met een uitstalling van kalebassen en pompoenen ernaast.

Advertenties

“Dag Harry, dit is jouw dag”

Ik fiets door Hornhuizen naar het westen en ontwaar op de kop van de weg een groot bord met mijn naam erop en eronder de wens “Forever!”. Laat me zeggen dat ik niet ongevoelig ben voor een dergelijke boodschap.

Het bord stond opgesteld naast Wongema, de plaatselijke herberg, die nogal aan de weg timmert. Voor de toegangsdeur bevond zich nog een tweede bord: “Dag Harry, dit is jouw dag”.

Vreemd, dat ze mij hier niet eerder hiervan op de hoogte hadden gesteld. Zouden ze, zo vroeg ik mij af, hier gratis maaltijden verstrekken aan de Club van Harries, waarvan ik een toekomstig erelid ben?

Eerst maar even in de kerk gaan kijken, besloot ik. Maar daar trof ik bij de deur een minder leuk bericht aan: de kerk was wegens een begrafenis dicht voor monumentendagjesmensen. Nu kreeg ik ook door waarom er zoveel auto’s rondom het kerkhof geparkeerd stonden. Er bevond zich zelfs een plat wagentje voor het kerkpad – daarop was de kist gebracht, realiseerde ik me. Door de kier van de deur hoorde ik een populaire melodie zingen, blijkbaar was de uitvaartdienst net volop aan de gang.


Dan maar meteen naar de kroeg. Vrolijk vanwege het warme welkom stapte ik binnen: Houden jullie een reünie van de vereniging voor Harry’s? De man achter de toog nam me op en legde me wat korzelig uit dat dit ter ere was van de man wiens uitvaart schuin er tegenover net aan de gang was, namelijk Harry. Het ging om een in Hornhuizen bekende en populaire dorpsfiguur, begreep ik en de man achter de toog verwachtte na de begrafenis grote drukte in zijn zaak. Als ik een kop koffie wilde, kon ik die nog wel krijgen, maar een tosti zat er niet in. Ik bedankte voor het aanbod, mompelde dat ik het begreep en taaide af.

Buiten stapte ik op mijn fiets en nam nog een fotootje van Wongema. Bij de kerk stond nog steeds het lege platte wagentje te wachten op zijn vracht: de Hornhuister Harry. Een man met een boerenpet knetterde op een ouderwetse buikschuiver voorbij. Even later zag hem langs de weg naar Ulrum praten met de chauffeur van een vrachtwagen vol stro.

Achteraf verbaas ik me over de aard van het rouwbetoon bij Wongema. Gelukkig was het mijn dag nog niet.


Van Baflo naar Leens op Open Monumentendag

Beslag op kerkdeur in Baflo:

Tamelijk licht daar in de kerk:

Het wapen van Bouwe Coenders op een grafkistplaat, met dansende bokken:

Het effect van gekleurd glas op een witte raamomlijsting:

Bovenkant armblok of -paal:

Landschap even buiten Raskwerd – hier en daar rook het gewoon naar uien:

Middeleeuwse plafondschildering van duellerende ruiters (de strijd van goed en kwaad) in Den Andel:

Het wapen op het graf van de predikant Henricus Hulzebusch. Hij kwam uit Winschoten,  maar de Hulzebusch (of Hulzebos) was in de zeventiende eeuw een grote herberg in de stad Groningen op de hoek van het Kattendiep en het Schuitendiep. Daar zou de familie oorspronkelijk wel eens vandaan kunnen komen. Klopt dit vermoeden, dan had de herberg in Stad wellicht eenzelfde wapen op het uithangbord staan:

Tussen Den Andel en Saaxumhuizen:

Weer een peerdje erbij in mijn verzameling:

Gezicht op Saaxumhuizen:

In de kerk daar een boekenmarkt:

Vaas toont apostelen:

Hiddingezijl, daar was ik nog nooit geweest, had er zelfs niet eens van gehoord:

Vervallen schuur in Westernieland:

Het sobere kerkje daar:

Bloemen op de kansel:

Even buiten Westernieland – strobult in strijklicht:

In Pieterburen liep mijn ketting eraf. Geen fietsenmaker ter plaatse bekend. Daarom doorgelopen naar Kloosterburen en onderweg in Broek bij een zorgboerderij (Keroazie), waar ik een ijsje kocht, opnieuw gevraagd of men er een fietsenmaker wist. De dichtstbijzijnde zat in Winsum. Maar ze bleken er zelf fietsen op te knappen en wilden die ketting er wel voor me opleggen. Betaling bliefden ze niet. Geweldig, want anders had ik mijn broer moeten vragen om me op te halen.

Bij Keroazie hadden er onder meer alpaca’s:

Nog even in de katholieke kerk van Kloosterburen geweest:

Gezicht op Leens:

Herenbank, met ook hier dansende bokken:

Engel met cello op het orgelfront:

Voorheen schand- en geselpaal fungeert nog steeds als grenspaal tussen Leens en Ulrum.


Een anarcho-feministisch affiche

Vanmiddag zo’n 150 feministische affiches uit de periode 1975-2000 door mijn handen laten gaan. Dit was er een van:


Volgens het lijntje tekst onderin betrof het een uitgave van het Anarchisties Kollektief Utrecht. Het IISG, dat hem ook heeft, dateert de poster voorzichtig op 1974-1984.  Een Duitse variant stamt uit 1974-1975 en is dus wellicht het wat oudere voorbeeld.

Het affiche blijkt echter gemodelleerd naar een nog weer iets oudere, mànnelijke versie. Opmerkelijk is dat deze bommengooier alleen maar “Si” zegt tegen “Anarchia”, terwijl de vrouwelijke navolging daarvan “Si si” maakt, wat verdacht veel lijkt op beaming van het mannelijke voorbeeld. Dit laatste lijkt me niet geheel en al te stroken met de axioma’s en premissen van het anarcho-feminisme, maar wellicht moet men daaar ook weer niet al te zwaar aan tillen.

Zou het nog bestaan, het anarcho-feminisme?
Je hoort er tegenwoordig zo weinig van.


Spinneweb

Vanochtend langs het Hegepad waren tal van bedauwde spinnewebben zichtbaar in het struweel. Qua lichtval en formaat sprong deze eruit:

Van wat meer afstand:

En nog wat dichterbij:


Oldambtster toertje

Moest voor iets in Winschoten wezen en plakte er een fietstochtje in de omgeving aan vast.

De Langestraat met ‘De zoon van Toela’, een beeld van Toos Hagenaars voor het oude gemeentehuis van Winschoten:

Verderop verkeert die straat in een treurige toestand. Op een sloopplek is dit merkwaardige tuintje ingericht:

Weerbeeld bij Meerland in de buurt – het regende heel zachtjes:

Bouwvallig arbeidershuisje aan de Nieuweweg onder Oostwold:

In Finsterwolde deze goeddeels droge boerderijgracht:

Even in de kerk geweest – het interieur leek opgeknapt:

Paneel op de kansel:

Hongerige Wolf:

Aanplant om vogels wintervoer te bezorgen, ook in Hongerige Wolf:

In de polders, naast blote grond en suikerbieten, nog heel veel uien, een teelt die ik daar eerder nooit gezien heb (maar dat kan aan mij liggen):

De garnizoenskerk van Nieuweschans waar het opnieuw begon te regenen:

Helaas bleek het Vestingmuseum in het weekend (!) gesloten, maar voor de pui lag wel de gevelsteen van een boerderij aan de Hamdijk, waar ik onlangs via mail of een tweet over hoorde:


Vredewoldster rondje

“Barbertje moet hangen!”, dachten ze bij Nienoord, en ze knoopten Barbie op. Gezien de bewerkelijke strop zal het een kunstproject zijn?

Blokhut met hulpmotor steekt het Leekstermeer over:

Desperado’s gezocht in Enumatil:

Uitgebloeide kaardebollen bij het Hornsterpad: